Life is a rollercoaster, just gotta ride it!

Dit verhaal is geschreven op 27 november 2025 - publicatie kan  pas maanden later, want Stars On Stage moet nog uitgezonden worden en daarover wordt veel beschreven in het stuk.

Een rollercoaster, dát was de week van 17 november voor mij.
Op 17 november zou mijn vriend naar India vliegen en daarmee, na meer dan 5 jaar,  m´n ex-vriend worden. 
Samen hadden we al een lange tijd geleden besloten als vrienden uit elkaar te gaan, zodra hij een eigen huis gevonden had én naar India zou gaan voor een vakantie bij zijn familie.
Geen gebrek aan liefde; we komen uit twee compleet verschillende werelden.
Voor mij is geluk het belangrijkst, voor hem zijn ouders en de status van zijn familie.
Door de manier waarop we uit elkaar zijn gegaan (een lange aanloop), had ik al een behoorlijk proces doorgemaakt, máár dat maakt het verdriet natuurlijk niet minder..

Op de avond voordat ik hem naar Schiphol zou brengen, kreeg ik een vreugdevol telefoontje. 
De euforie was zó groot dat ik daarna nog zéker een halfuur kippenvel had en stond te stuiteren in de woonkamer.
´Irene, ik ga jou heel blij maken, want wij kunnen morgen naar Stars On Stage!´
Joehoe! Bouke had inmiddels de halve finale bereikt en die wilden wij héél graag live beleven. 
Wát een heerlijke afleiding, op de dag van een break-up. 
´Ik ga je nóg blijer maken; Bouke zingt ´Come What May´ samen met Tessa!´
Geloof jij in destiny? Ik wél, al m´n hele leven. 
En dat werd nu gewoon even bevestigd.
Het is toch te bizar voor woorden dat Bouke mijn favoriete song uit m´n alltime favorite musical zingt, op notabene deze dag?
Een song die ook zeker betekenisvol is vanwege m´n liefde voor mijn ex-vriend die nooit zal verdwijnen (I´ll never not love you).
De ultieme gedrevenheid van mijn vriendinnen om te zorgen dat ik in ieder geval aanwezig kon zijn bij deze opname, was hartverwarmend!
´Het eerste ticket dat we pakken is voor Irene, zij gaat sowieso!´
Een week lang hebben zij ALLES op ALLES gezet om dit voor elkaar te krijgen.
Ik kan de roeptoeteraars meteen van hun illusie af helpen; NÉÉ, wij hebben geen zij-ingangetjes of gereserveerde plekjes. 
Niet hier, niet in het theater, nergens! 
´Het zijn altijd dezelfden´ - JA, het zijn altijd dezelfden die super gedreven zijn en er heel veel moeite voor doen om ergens bij te zijn. Punt!
´Ik heb het met mijn eigen ogen gezien/ oren gehoord.´
Zéér talentvol, iets zien of horen wat niet bestaat.

Het was prachtig!
Nog vol van de emoties van de ochtend op Schiphol, wist ik; dit wordt intens, emotioneel en wondermooi.
Dat was het.
Bouke & Tessa hebben dit samen sensationeel gedaan. 
Daar waar ik dacht dat het blenden van Bouke met Moulin Rouge/ musical ophield met zijn deelname aan Stars On Stage, of het feit dat er een concert gepland stond in het decor van Moulin Rouge in het Beatrix Theater, werd hij letterlijk Christian uit Moulin Rouge, met Tessa als Satine aan zijn zijde.
Het verhaal over de hele aflevering is te vinden tussen de reeks verslagen van Stars On Stage (opname 7):
*Stars On Stage - opname 1.
*Stars On Stage - opname 2.
*Stars On Stage - opname 3.
*Stars On Stage - opname 4.
*Stars On Stage - opname 5.
*Stars On Stage - opname 6.
*Stars On Stage - opname 7.
Dit wordt een ontelbaar-vaak-op-repeat-dingetje!

Emotions colliding. 
De break-up sudderde een dag later uiteraard behoorlijk door en ´s avonds stond de Moulin Rouge Sing-A-Long op de planning.
Weer zo´n enerverende avond. Wild, dat was het!
Zó ongelooflijk hoog in positieve emoties en energie, dat het behoorlijk knalde met het gevoel dat ik had meegenomen van een dag ervoor.
Het was fantastisch, voor herhaling vatbaar, ronduit grandioos wat daar gebeurde.
Lees het verhaal hier: Moulin Rouge Sing-A-Long.

Op woensdag wilde ik eigenlijk gewoon wéér naar Moulin Rouge.
Ik had ondertussen vernomen dat Brecht op zou gaan als de Duke en dat had ik nog altijd niet bewonderd.
Maar die rollercoaster ging té wild; compleet gesloopt was ik van alle emoties.
De positieve en de negatieve botsten zo met elkaar dat ik ZERO energie had voor het spektakel van Moulin Rouge en een daarbij komende reis naar Utrecht. 
Alsof het universum er weer heerlijk mee aan het spelen was; ik mocht Brecht kennelijk nóóit gaan zien als Duke. 
*Stiekem hoop ik dat hij tóch ineens onverwacht mag, vóórdat hij zijn hoofdrol in We Will Rock You gaat spelen (iets dat ik tijdens het schrijven van dit verhaaltje nog niet weet..).

Na een paar dagen verlof, ging ik donderdag weer aan de slag.
Zó fijn, bij de kinderen. Mijn werk is mijn passie, ik leef voor die schatjes. 
De afleiding was enorm en hoewel ik gesloopt was, heb ik een lange dag van 8 tot 18u vol gemaakt. 
Nietwetende dat er de volgende ochtend een gigantische bom stond te ontploffen, na een heel diepe en lange slaap..

Rene Karst is overleden. Niet meer wakker geworden.
Wijnbuddie, ik was compleet in shock. 
Ik kon me oprecht niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst zo in shock was geweest om het (onverwachte) overlijden van iemand. 
Zó onverwacht, véél te vroeg.
Waarom zou je zo´n vreugdevolle, lieve, oprechte man op deze manier van de aardbol halen, zónder enig afscheid?
Nu, tijdens dit schrijven, een week later, kan ik zeggen dat ik elke dag meerdere keren aan Rene heb gedacht.
Aan hoe hij iedere keer weer ´wijnbuddie!´ riep, aan hoe gezellig we het altijd hadden bij de feestjes waar hij samen met Bouke stond, hoe we als wijnbuddies nooit een wijntje lieten staan, aan de grappige foto´s die we maakten, aan de leuke gesprekjes, aan de pietendansjes, aan de radiobezoekjes. 
De laatste jaren zag ik Rene niet/nauwelijks meer, maar heb ik nog geregeld geroepen dat ik dit weer eens wilde.
Die spijt van het niet doen zal eeuwig zijn. 
Gelukkig geldt dit ook voor de mooie herinneringen; deze worden voor eeuwig gekoesterd.
Ik ben ervan overtuigd dat Rene iedereen in de hemel op de tafel laat dansen en er een groot feest van maakt daar.
Wanneer het mijn tijd is, staat ie vast met een wijntje op me te wachten.

Na de tranen van verdriet, waren er weer traantjes van geluk, want ik mocht naar de finale van Stars On Stage.
Moet ik gaan vertellen dat Ticketswap soms je beste vriend is, is om mensen ervan te overtuigen dat wij geen zij-ingangetjes hebben?
Eigenlijk is het te bizar voor woorden dat ik hier zinnetjes in m´n verhaal aan besteed.

Hou je vast, bijna een week later speelt Bouke´s optreden nog steeds door m´n hoofd.
Wat hij die avond neerzette was ronduit buitenaards.
Alsof hij buiten zichzelf trad en letterlijk in verbinding stond met God en/of het universum. 
Dit was FENOMENAAL.
En ik geloof oprecht; dit is het beste dat Bouke óóit gedaan heeft.
De energie die er door de studio ging was BIZAR. 
Iets dat never nooit voelbaar zal zijn op televisie. 
Tijdens het optreden werd er al luidkeels gejoeld & enthousiast geklapt en nadat Bouke op zijn knieën op de grond viel, volgde er een indrukwekkende staande ovatie vanuit het HELE publiek.

Door de jaren heen heb ik het wel eens met Bouke over The Passion gehad.
Hij vertelde dan dat het hem heel lastig leek om Jezus te spelen, omdat dit hem zo aan het hart gaat. 
Zijn geloof is ontzettend belangrijk voor hem en de schoenen van de zoon van God vullen, dat was een grote stap.
Een stap die hij in Stars On Stage heeft durven zetten met het prachtige Gethsemane.
Indrukwekkend. Zéér indrukwekkend.

De traanden rolden rijkelijk over mijn wangen en ik was niet de enige.
Een wervelwind. De energie. Alles. 

Na het optreden vertelde Bouke dat het lied veel voor hem betekent, omdat hij zelf ook dichtbij de dood is geweest.
Precies dat gevoel, die diepgang, was te voelen in wat hij stond te doen.
Het kwam vanuit zijn tenen en ging dwars door z´n lichaam. 
De energie spatte eruit en was, eerlijk waar, te voelen in de studio.

Dit optreden ga ik NEVER nooit vergeten en heeft tot op de dag van vandaag ELKE dag in m´n hoofd rondgedwaald.
AMAZING!
Net als bij Come What May én andere optredens het maximum aantal sterren = zéér terecht.

Later toegevoegd
Dat hij uiteindelijk 2e, Runner-Up is geworden en de show niet gewonnen heeft, maakt niks uit. 
Met dit optreden en alle andere optredens in deze show heeft hij iets veel belangrijkers gewonnen; laten zien wat hij nog meer allemaal in huis heeft én de rol van zijn leven spelen!
Verhaal FINALE - aflevering 8 Stars On Stage

The Passion en Beste Zangers, ik hoop dat jullie hebben meegekeken en eindelijk jezelf eens achter de oren krabben; WAAROM is hij nog nooit gevraagd?