´You just gotta ignite the light
And let it shine
Just own the night
Like the Fourth of July´
Foto van Tjindjara´s Instagram, foto-credits; klik op de foto!
Haar lichtje laten schijnen, dát heeft Tjindjara gisteren op een enerverende wijze gedaan.
Nog één keer Satine.
Een laatst geplande, die ik haar zó onwijs gunde, want zij IS Satine.
Wát. Een. Show!
Zó emotioneel.
Zó indrukwekkend.
Zó intens.
Zó onvergetelijk!
Ik voel me ontzettend blessed dat ik deze heb mogen meemaken.
De extra lading die Tjindjara aan haar afscheid van Satine gaf, was PUUR.
Of onze ludieke actie: ´Nog één laatste Satine´ een stapje in de goede richting was, geen idee; sowieso werd ze vooraf al overladen met liefde.
Toen bleek dat ze gisteravond een officieel laatst geplande kreeg, heb ik meteen de planning omgegooid en besloten gisteren te gaan, in plaats van zaterdag.
Het weekend van huilen, huilen, huilen.
Huilen vanuit ´geraakt worden´.
Want dat is wat theater en muziek met je doen.
Vrijdagavond begon het al met Stars On Stage, toen ein-de-lijk de finale uitgezonden werd, waar ik live bij was (opnames in november).
Bouke oversteeg zichzelf in de rol van Jezus en raakte mij (en vele anderen) zó intens met deze performance; alles kwam samen.
Een heel beladen en indrukwekkend optreden, dat ik dit weekend nog vaak terug heb gekeken, telkens met tranen over de wangen biggelend.
Als iemand die een van je lievelingsmensen is dit staat te doen, na alles wat-ie heeft meegemaakt, dan ben je trots, dan wordt je tot op het bot geraakt, dan voel je dat in elke vezel.
En toen was daar de laatste Satine van Tjindjara..
'Cause baby, you're a firework
Come on, show 'em what you're worth
Make 'em go, "Ah, ah, ah"
As you shoot across the sky-y-y
Baby, you're a firework
Come on, let your colors burst
Make 'em go, "Ah, ah, ah"
You're gonna leave 'em all in awe, awe, awe´
Deze avond kon ik meteen Lautrec: Jermaine afstrepen, want die had ik nog niet gezien.
Superleuk hoor, maar ik blijf te veel liefde houden voor Marlon en zijn Lautrec.
Andrea blaast me keihard omver als Santiago, heerlijk temperamentvol!
Zoals ik al zei; ie-de-reen op dat podium is fan-tas-tisch.
En gisteren ging er gewoon een schepje bovenop, met Tjindjara als ´leading lady´.
De enige echte.. SATINE.
De emotionele lading was niet te missen, bijvoorbeeld tijdens de woorden: ´samen zullen we nog één keer op het podium staan..´
De sterfscene was nog nooit zó prachtig!
De laatste zinnen voor het definitieve afscheid kon ze niet meer zingen, Martijn pakte haar hoofd langer vast en samen maakten zij er een wondermooie eindscene van.
Eentje waarbij de tranen rijkelijk stroomden - lees; bij mij komen ze vaak pas bij de reprise van Come What May.
Het was zo intens voelbaar in de zaal.
Jeetje, wáárom is ze niet voor vast als Satine gecast?!
Ik blijf het onbegrijpelijk vinden.
Zó sassy, zó stoer, zóveel flair. SATINE.
Gedurende de show kreeg Tjindjara éxtra veel liefde door hard gejoel, gefluit en applaus.
Een welverdiende staande ovatie voor haar en de cast, volgde na deze onvergetelijke show.
De cast bewees haar veel eer tijdens het ontvangen van het eind-applaus.
Dat muziek en theater je raken is één ding, een ander ding is dat het mensen met elkaar verbindt.
Veel mensen waren speciaal voor Tjindjara´s laatste keer Satine gekomen, en zij delen de liefde voor deze show.
Niet alleen fans, maar ook collega´s, waaronder Milan van Waardenburg.
Owen en Thijs zaten gisterenavond in de zaal voor een show-watch.
Iedereen was onder de indruk.
Er werd naderhand ronduit gepraat over hoe waanzinnig mooi deze show was én hoe blij de mensen waren dat ze erbij konden zijn.
Zoveel gedeelde vreugde..
Het geluksmomentje nog in aantocht.
Martijn wordt never nooit vergeten, ook niet met zoveel Sparkling-Diamond-geweld!
Hij is dé persoon die de show draagt, die Tjindjara en haar Satine heeft gedragen en die samen met haar 1 van de mooiste shows EVER heeft neergezet - Mijn 10e rondje Moulin Rouge danst nog steeds in m´n hoofd als 1 der favo´s (1e keer dat ik Martijn en Tjindjara samen bewonderde) en deze voegt zich daar met gemak bij, net als de SingAlongs!
Martijn kreeg zijn presentje, want Come What May, morgen is het zijn birthday.
Gewoon nog een jaartje 29, toch? ;)
Een persoonlijk kunstwerk dat uit m´n creatieve brein gerold is.
Één waar ik zelf vele momenten om heb gelachen wanneer ik ermee bezig was, vooral met een heerlijke knipoog.
Martijn is nu eenmaal een soort van object van m´n creativiteit geworden.
Telkens op rode wolkjes weer naar huis..
Martijn, lieve Martijn; hieperdepieeeeeep!
Have a Happy Bday - ´nd a ´Happily Ever After´
Compleet onder de indruk van de avond, deed ik een soort dans met m´n Spa&Fruit Mango flesje.
In Martijns Bday-tasje laten liggen, in de hand van Rosa drukken die tegelijkertijd ook een foto van Martijn & mij wilde maken, of tóch ´Max; houd jij mijn flessie effe vast?´ lalala.. (ikzonghetniethardophoor)
Hoewel ik letterlijk de roltrap op zweefde (die het voor de verandering eens wél deed) van alle indrukken, was ik alert genoeg om me te kunnen frustreren over mensen die het principe van links-laten-gaan / rechts-blijven-staan op de roltrap niet lijken te begrijpen (als je 3 minuten de tijd hebt om een trein te halen).
In mijn status worden geconfronteerd met het nieuwe bus-systeem in Arnhem (lees; 1 groot doolhof waarin bussen van verkeerde perrons vertrekken, alle bussen andere nummers hebben en een deel van de bussen een nieuw soort bus is en de rest nog gewoon trolley), was niet zo´n goed idee; in de nacht.
ERROR!
Emoties, verkeerde informatie, doolhof, laat; ik-kan-niet-meer!
¨You don't have to feel like a waste of space
You're original, cannot be replaced
If you only knew what the future holds
After a hurricane comes a rainbow
Maybe a reason why all the doors are closed
So you could open one that leads you to the perfect road
Like a lightning bolt, your heart will glow
And when it's time, you'll know¨
De tekst van Firework slaat zo keihard op Tjindjara.
Misschien is dat ook één van de redenen waarom dit liedje me alleen raakt als het door háár gezongen wordt.
Ze had de rol van Satine moeten krijgen, geen twijfel over mogelijk.
Ik geloof er oprecht in dat er voor haar een andere mooie hoofdrol is weggelegd; ooit pakt ze ´m.
Satine past haar als een diamanten jasje (of handschoen, hihi).
Ze heeft op een waardige en eervolle manier afscheid genomen van Satine..
Het is bijná 2 augustus.
Ik ben er NIET klaar voor.
Gelukkig mag ik nog een aantal keer genieten van het prachtige spektakel dat zoveel voor me betekent..
Reactie plaatsen
Reacties