Moulin Rouge, Musical - The End

Op rode wolkjes naar huis, nóóit meer. 
Zó plotseling, zó onverwacht.
De show is letterlijk in het water gevallen, vlak voor het geplande afscheid (dat al veel te vroeg zou komen!).
Nog een FAREWELL-SingAlong, nog een laatste show..
Het gaat niet meer door en mijn hart huilt, heel hard.
Onvoorstelbaar.

Wat. Een. Verdriet.
Voor de productie, voor de cast & crew, voor alle fans van de show.
Dit voelt als Corona-tijd waarin plotseling alles stil kwam te liggen. 
Ik had het iedereen onwijs gegund om op een waardige, onvergetelijke manier, afscheid te nemen van de show.
Een bewuste laatste spelen.. Een bewuste laatste bewonderen.

Martijn, lieve Martijn - *gebroken hartje*.
Uitleg hoef ik niet te geven; hij is Christian, hij is Moulin Rouge (voor mij).
Dankzij deze show heb ik een stralend zonnetje leren kennen, waar ik héél dankbaar voor ben.
En Carlo, rasentertainer Carlo - IS Zidler. 
Ik kan me nog heel goed mijn euforische vreugdedansje herinneren toen bekend werd dat hij gecast was als Zidler.
Marlon, Tjindjara.. en al die andere lieve, talentvolle mensen..

2 jaar lang hebben productie, cast & crew met ziel en zaligheid deze prachtige show neergezet. 
Een eind dat NIEMAND had verdiend.
Hartverscheurend.

Het is bijna niet te beschrijven wat Moulin Rouge mij de afgelopen 2 jaar heeft gegeven.
MY HAPPY PLACE.
De musical kwam op het juiste moment in mijn leven, Martijn straalde op het juiste moment in mijn leven, toen alle pilaren waar ik het meest aan vasthoud/hield allemaal om lagen, was daar Moulin Rouge.
In de try-outweek was ik er DIRECT bij.
Ik werd weggeblazen!

Wat daarna kwam was genieten van 37 rondjes - op 37 blijf ik hangen, nieuwe lieve mensen leren kennen, fantastische middagen en avonden beleven, uitkijken naar de volgende, geluksmomentjes, Marlon-momentjes, rode wijntjes in de rode molen, 2 SingAlongs (waarbij luidkeels meegezongen werd en we met elkaar én Martijn de signraise deden), de eerste keer dat ik Martijn & Tjindjara samen zag schitteren, de laatste van Tjindjara als Satine, etentjes in Margies voorafgaand aan de show(s), MusicalAwards (waar Martijn er vandoor ging met ´Beste Mannelijke Hoofdrol´), het moment dat Marlon Lautrec werd, het (online) volgen van deze bijzondere talenten, Martijn die zo mooi reageerde op Bouke´s ´Come What May´ met Tessa, de show zien met zoveel verschillende casts, en nog veel meer!; ronduit GELUKzaligheid.

Herinneringen die ik voor altijd met me meedraag.
Dansend in m´n hoofd. 
Koesteren.
ZOVEEL liefde voor deze show, voor Martijn en de rest van de geweldige cast.
Ongeloof.

Ik keek onwijs uit naar vanavond, naar dinsdagavond, naar het laatste weekend van Moulin Rouge met daarin 4 shows, waaronder de FAREWELL-SingAlong én de allerlaatste.
Het mag niet zo zijn.

Wat rest is de hoop dat Stage Entertainment een alternatief afscheid organiseert.
Ik hoop stiekem op een afscheidsconcert, zodat we nog 1 keer met z´n allen de liedjes van Moulin Rouge mogen/kunnen zingen. 
Samen met de cast.
Afscheid nemen van 2 fan-tas-tische jaren, die zoveel hebben betekend voor een heleboel mensen.
2 augustus?
Please laat het 2 augustus zijn, zodat iedereen die de laatste wilde bijwonen erbij kan zijn!

Lieve, lieve mensen.. Een hele dikke knuffel.
Voor nu; huilen in een hoekje..

Horror. Pure horror.

Zomaar ineens.. Geen signraise meer..