Hiephoi, weer een rondje Moulin Rouge.
Dit wordt een flitsreport, want ik ben kápot van het afgelopen weekend en wil écht geen achterstallige verhaaltjes die dan geschreven moeten worden, terwijl ik ook gewoon een keilange werkweek heb.
Van de ene Happy Place naar de ander gehuppeld.
Benieuwd naar Bouke met zijn Viva Las Vegas in Ziggo Dome? Klik HIER.
Nog half zwevend van dát concert + de ´day after´ (verhaal, video´s, foto´s) weer opweg naar Utrecht.
Deze stond al enige tijd vast; want een Postcode Loterij feestje; die vind ik zó leuk altijd!, anders had ik absoluut een andere dag uitgekozen..
Ik heb mezelf op een bijzondere dag in het openbaar vertoond; er schijnt in Utrecht één of andere Asian conventie te zijn én Snollebollekes vierde feest in het Gelredome.
Lees; mensen in heerlijke kostuums en een meisje dat met een Snollebollekes lifesize pop over het perron liep, waarna een groep jongens vrolijk ´Links, Rechts´ begon te joelen.
En het spektakel van Moulin Rouge.
Vertellen hoe fan-tas-tisch ik die show vind, hoef ik allang niet meer.
Of dat Martijn mijn absolute favorite is, eigenlijk ook niet.
Waar ik wel even nadruk op wil leggen (heeft overigens niet persé met vandaag te maken) is de genialiteit van Nino´s social media updates.
Een filmpje waarin hij oproept gewoon lekker te blijven staan tijdens het slotstuk - iets dat ik altijd doe en vandaag was daarop geen uitzondering.
Tóch blijft het awkward als je zo´n beetje de enige bent die staat en dat het dan tot ´Hey Ya´ duurt voordat de mensen uit de stoel springen.
Nino is de brenger van inside informatie; ´het kan maar´zo dat op 31 maart ..´
Goed, vandaag dus; een Postcode Loterij feestje.
Hapjes, drankjes + mijn 4e Postcode Loterij Yahtzee spel mee naar huis.
De tickets had ik natuurlijk overgenomen van een winnaar.
Er was echter wel een dingetje mee; ná de koop kwam ik tot de conclusie dat het rij 30 tickets waren.
Zo´n afstand gaat me écht te ver.
Gelukkig heb ik een heel creatief hoofd dat denkt in oplossingen.
Het feit dat er wat dingen met de placering van de winnaars misgegaan waren, was ook heerlijk in ons voordeel.
En zo zaten we rij 8. Precies in het midden, naast het pad, met enorm goed zicht én extra beenruimte.
Over geluksmomentjes gesproken..
Naast ons zat een oud stel (technisch gezien is de kans daarop zo´n 99% als je naar een feestje van Postcode Loterij gaat).
Deze mensen waren zó lief en enthousiast.
Af en toe werd er door meneer hardop verteld wat hij dacht dat er zou gebeuren.
Mevrouw kwam met een geniale opmerking toen Christian (Martijn) aan de voorste persoon in het publiek (Can Can Seat) vroeg; ´denk eens aan uw eerste liefde, weet u nog hoe gekmakend dit was?´
´Nog steeds!´ aldus onze buurvrouw, terwijl ze haar man in zijn hand kneep.
Deze mensen waren ook bereid met ons mee te werken; klappen en joelen na El Tango De Roxanne (ik hoop dat je het gehoord hebt, Martijn!) en een staande ovatie na de laatste noten van de show.
Carlo was er weer voor fijne interactie en improvisatie:
*Postcode Kanjer - over Fatty
*En dat alles voor vrijkaartjes
Na vorige week 2 shows op 1 dag (ik vind het nog altijd een heftig idee) Wim, was het weer érg fijn Carlo als Zidler te bewonderen.
Die man maakt er één groot feest van.
De eerste noten van Come What May lijken het startsignaal te zijn voor het hoestkoortje.
Het is écht zo, tijdens dit nummer, mijn alltime favorite, wordt er altijd gehoest. Van links naar rechts.. eh, gaan we weer Snollebollekes!
Een beetje zoals gapen, als de één het doet, volgt de rest..
Ik heb volgens mij Come What May nog nóóit gehoord zónder.
De bezetting van het koortje is wel telkens anders.
Gelukkig is er altijd nog een reprise, die wondermooi door Martijn gebracht wordt. Sterretjes van de hemel, echt wel!
Alles wat hij staat te doen is RAAK.
Oh, gaan we toch weer; Martijn is favorietje!
Ik krijg kriebels in m´n buik en de rillingen bij het idee dat Moulin Rouge stopt.
Martijn zal ALTIJD Christian zijn. Net als Ewan McGregor. Net als Aaron Tveit.
Lianne, Gwen en ik (vooral ik) vinden het verdrietig áls we Martijn kwijtraken aan een productie die voor ons niet zo bereikbaar is, maar gunnen hem oprecht een mooi vervolg in zijn carriere.
Spanning stijgt..
Stiekem hoop ik nog steeds op een ´&Juliët is uitgesteld, Moulin Rouge gaat dóór!´ krantenkop.
Of dat iemand bedenkt dat het een goed idee is om een vervolg op Moulin Rouge te maken, met Christian, met Martijn.
Hey hallo, iemand?!
Christian kan nog genoeg beleven. Of gewoon een mix van &Juliët en Moulin Rouge. Na Romeo komt Christian. Fantasie slaat op hol. Martijn verdient iets groots!
Ik zou helemaal niet meer praten over het naderen van 2 augustus, zéker niet in een verhaal dat op het begin bestempeld wordt als ´flitsreport´.
*Ze duikt de ontkenning maar weer in.
Fast forward..
Ik heb weer enorm genoten van de show en naderhand was er een fijn Marlon-momentje.
Al liet ie m´n hart wel eventjes een rondje overslaan met zijn ´ik ga vanavond op als Zidler´, toen ik vertelde dat ik absoluut niet wéér zou blijven voor een 2e show op 1 dag, haha.
April & Carlo kwamen ook nog even voorbij en zij hadden exact dezelfde gedachten; ´lekker naar huis!´
Ik begrijp sowieso niet waar April al haar energie vandaan haalt; GTST, Holland Zingt Hazes én Moulin Rouge, -respect!
Nu ga ik huilen (knipoog) en keihard slapen (zzzzt)..
Géén idee wanneer ik weer naar Moulin Rouge ga.
Jes, er staan er wat gepland; dát vinden wij te lang duren (zeiden Gwen, Lianne en ik in koor, terwijl we een frietje aten op het station - Gwen, ik voel een nieuwe traditie).
Ik denk trouwens dat ik mijn geluksmomentjes van deze week al verspeeld heb (die liggen vermoedelijk in een lege Ziggo Dome of op rij 8 in het Beatrix Theater) - maar na regen komt altijd zonnesch(Mart)ijn.
Reactie plaatsen
Reacties