Moulin Rouge, Musical - deel 27 & 28 - DOUBLE DAY FUN

Castboard middag

Als ik mensen vertel hoe vaak ik Moulin Rouge heb gezien, vinden ze dat altijd bést bijzonder en niet te begrijpen.
´Wat is er nou leuk aan telkens dezelfde show?´
Eigenlijk hoef ik me daar natuurlijk niet eens over te verantwoorden, maar laat ik het houden op; ´géén 1 show is hetzelfde!´
Oprecht NIET!
Dat zullen de musicalsterren je ook vertellen.
Om het er in 1 keer uit te gooien; dit schrijfseltje over 2x Moulin Rouge op 1 dag. 
Weten jullie dat ook weer. 

Zou ik het snel nog eens doen?
Dat dan weer niet. Het was HEFTIG!
Heftig en tegelijkertijd werkelijk FAN-TAS-TISCH!

Die dikke vette pluim mag tussen de veren in de jurk van Tjindjara (Satine) gestopt worden..

Toen Keoma het hoedje aan April doorspeelde, had ik hier best vrede mee, want April is een ster.
Toch is Tjindjara altijd in m´n Moulin Rouge hersenspinsels blijven hangen, vooral met de vraag; ´WAAROM, tell me WHY, is ze niet gewoon vanaf het begin gecast als Satine?´
Na gisteren (de 4e en 5e keer dat ik haar mocht bewonderen - als ik goed tel) ben ik weer helemaal terug op dat punt. 
Waar de andere bloedmooie en talentvolle dames Satine spelen (doen ze absoluut allemaal geweldig), IS Tjindjara Satine gewoon. 
Ik kan het niet anders zeggen, zij is Satine zoals Martijn Christian is, zoals Carlo Zidler is. 
En zoals ik vind dat Thijs dé Duke is. 
Alles klopt. Het is zó naturel.
Die ´hmm´ voor de uithaal bij ´Diamonds´, háár manier van spelen, hoe ze de liedjes brengt, alles. 
Ergens in een eerder verhaaltje riep ik al dat als je mij kunt raken met ´Firework´, ben je écht een grote.
Het samenspel tussen Martijn & Tjindjara is pure chemie.
Je voelt dat door de hele zaal. Punt.

Omdat, -ik wil hier echt niet heen met m´n gedachten - de maanden voorbij vliegen en er niet zoveel tijd meer is, was de keuze om 2x te gaan iets makkelijker..
Want hoe vaak krijgen we nog de kans om Tjindjara als Satine te zien?
Ik heb het trouwens niet in mijn eentje bepaald, hoor. 
Dan was ik waarschijnlijk naar huis gegaan..

Gwen, lieve Gwen, wat hebben we het leuk gehad.
Heerlijk impulsief!
Tot gister kende ik haar niet eens.
Allebei waren we ´s middags alleen, raakten in de pauze aan de praat én voila; we versterkten elkaar in het ´DIT MOETEN WE NOG EEN KEER ZIEN!´

Daar waar ik geregeld een ´ik-vind-dit-wel-heftig-hoor´uitspraak deed, was zij vooral lekker nuchter.
´Ik niet, als je ergens zo van geniet, moet je het lekker doen!´
Gelijk heeft ze, maar wel ontprikkelen met een frietje tussen de 2 shows, haha!

´s Avonds maakten we kennis met nog een aantal fanatiekelingen. 
Wij waren écht de enigen niet die speciaal voor Tjindjara waren gekomen, zwaar impulsief. 
Lieve Tjindjara, ga er zelf in geloven, JIJ bent Satine. Huppakee!
En trouwens, Zoë was ook hartstikke fijn op haar plek als Arabia.

Deze fanatiekelingen waren net als ons lyrisch over Thijs; WAT EEN DUKE!
Jes, daar waar ik na het eerste rondje Thijs al rete-enthousiast was, is dit na gisteren nog grootser geworden.
Doe mij veel vaker die 3; Martijn, Tjindjara én Thijs samen. 
Het plaatje klopt.
Ook de momenten tussen Satine & Duke, puur genieten. 

Voor beide shows hadden we praktisch dezelfde cast, enkel Alex was vervangen door Sandro.
Owen als Lautrec; zijn manier van Christian uitspreken is ronduit geniaal en ik blijf me telkens weer opnieuw verbazen over de wetenschap dat ie 3 hoofdrollen speelt. Zó knap!
Álles zo smaakvol.

Eerder die dag deden Martijn & Owen een gezellige live-video waarvan ik niet alles kon horen, omdat ik in de trein zat en geen oortjes bij me had (zucht).
Wat ik o.a. wel heb meegekregen is ´eigenlijk ben je dan verliefd op de Duke´; Owen over wanneer hij Duke speelt. 
Er is natuurlijk wel een verschil tussen de man en het karakter - hoe fijn moet het zijn om op deze manier met je geliefde te werken. 
Máár nooit meer dezelfde rol, want; VAKANTIES!
Zij hebben samen zo´n bijzonder verhaal; elkaar leren kennen bij Moulin Rouge Nederland en de relatie in stappen in de Moulin Rouge in Frankrijk.
Goed verhaal ! 
´En dan komt oom... om met de kinderen te spelen.´

Mijn vorige rondje Moulin Rouge, een paar weken geleden, was zónder een geluksmomentje met Martijn.
Dan klopt er toch iets niet helemaal.
Het is niet af, of zo.
Zóveel respect voor het feit dat Martijn altijd tijd maakt waar hij kan, dat als het eens niet lukt, ik daar alle begrip voor heb. 
En hey, 2 shows op 1 dag, met een beetje tijd om te eten, op te laden, wat dingetjes te doen.. Logisch.
Máár het is leuker met; SO-WIE-SO!

Gister dus het complete pakket.
Een dubbel pakket want 2 shows én een geluksmomentje.
Ik heb er zoveel liefde voor. 
Gwen heeft hierdoor ook meteen haar eerste momentje ervaren en dat vond ze geloof ik wel heel leuk, hihi. 

Castboard avond

Op rode Moulin Rouge wolkjes naar huis.
Inmiddels ben ik KAPOTmoe.
Gisteren dat grote spektakel 2x, wat een muzikaal geweld!
Vandaag een dag van 10 uur werken (eerst een ochtend kleuters en daarna BSO met kinderen die een eigen boek mochten schrijven, -prikkelen van hun fantasie; intensief!) + het grote nieuws dat eindelijk aangekondigd is: BOUKE GAAT NAAR VEGAS! VIVA LAS VEGAS!!! 
Dit betekende een roodgloeiende telefoon, de hele dag.
Mensen, ik ben kapot en ik wil nog een verhaaltje schrijven over mijn onvergetelijke ervaring van gisteren.. 
Best een opluchting dat ik inmiddels het slot bereikt heb.

Come What May - ik ga slapen!

Oh, nog 1 heel grappig feitje (nee, ik geloof totaal niet in toeval - dit is destiny) : Gwen blijkt tijdens de Moulin Rouge SingAlong precies naast ons te zitten, haha.. Hoe dan?!
Dát wordt geweldig met Monique, Marit, Lianne én Gwen.