Moulin Rouge, Musical - deel 26 - It´s PARTYTIME!

Vandaag ging ik met Mattanja, voor haar de 2e keer.
Haar eerste show dateert alweer van toen Moulin Rouge net startte, Martijn had ze zelfs nog nooit gezien - cultuurbarbaar! ;) 

Als er vooraf tijd is voor een etentje is Margie´s the place to be.
Echt, ik kan het ie-de-reen aanraden; gezellig, heerlijke vibe (typisch Irene stijltje wel), dichtbij het station (en dus het theater) en, niet geheel onbelangrijk, te betalen.

Meteen naar het castboard huppelen was er niet bij.
Bij deze feestjes worden de mensen geleidelijk naar plekken gestuurd.
Wij kwamen ineens in een witte ruimte terecht waar ik nog nóóit geweest was.
Snel wegwezen.
Boven was een fijn tafeltje vrij, met keiveel lekkere hapjes.
En toen de weg naar het castboard daar vrij was, werd dat m´n uitgestelde first-thing.

Eigenlijk wisten we zo ongeveer de hele cast van de middag al, maar zo´n bevestiging is prettig.

Vandaag zou de dag van de uitzondering zijn.
Een show zónder Martijn. 
Ik had er al vrede mee en was ook bést benieuwd naar Thijs, zéker nadat hij indruk op me had gemaakt als Duke.
Plots ging het zonnetje schijnen, Martijn zou wel op gaan. 
Vreugdedansje en de jubelstemming!

Mag ik even een staande ovatie van je voor deze man?
In het kader van ´The Show Must Go On´.
Hij heeft het ronduit fan-tas-tisch gedaan!
Had ik anders verwacht? Néé, natuurlijk niet.
100% geven is wat ´ie nu eenmaal doet.
Mijn ik-start-met-klappen-tijdens-de-laatste-noot deed z´n werk weer bij El Tango De Roxanne, al vermoed ik dat Martijn dit niet heeft kunnen horen.
Wij zaten namelijk op de 23e rij (haha) en een handjevol mensen deed mee.
Ik heb m´n plicht gedaan, dit verdient een dik applaus, zéker vandaag!

Marlon kon zijn extra (verborgen) talent niet tonen, want hey; het zou heel knap zijn als hij mij zou zien, op rij 23.
Wel heeft ie zijn grootste talent aan iemand kunnen laten zien die dit nog niet ervaren heeft; Mattanja was zeer te spreken over zijn vocale geweld.
Kom ik later op terug, want Marlon-momentjes zijn inmiddels ook een traditie.

Sinds lange tijd heb ik weer mogen genieten van Tessa als Satine, bést verfrissend!
Het woord dat ik haar geef is PUUR.

En Owen, die knappe Owen, hij was de Duke - doet ´ie zo fijn!
Ik vind Owen vooral heel erg SMAAKVOL in de dingen die hij doet en nogmaals; oprecht respect voor hem; 3 hoofdrollen kunnen spelen.
Hij brengt de liedjes ook op geheel eigen wijze, met prachtige lange lijntjes.

Carlo was, zoals altijd, lekker op dreef. 
´Daar zijn ze hoor, weer te laat!´ - een aantal mensen kwam te laat binnen (waren er trouwens VEEL).
´Postcode Kanjer!´ - over de billen van 1 van de Lady M´s.
Toen (met dank aan ons - gniffel) alleen het vak waar wij zaten stond (bij het slotstuk) hoefde Carlo alleen maar ´ALL RISE!´ te zeggen en de hele zaal ging staan. 
Nodig die man uit bij alle shows of concerten waar het publiek tam is!
Bij zijn uithaal liet ie weten: ´ik doe het voor ´t applaus´, om zodoende een nóg groter applaus te krijgen. 

Aan de start van het slotstuk riep de man schuin voor ons: ´IT´S PARTYTIME´ en heeft voortdurend staan swingen (lees; dit was een bejaarde man), compleet genieten.

Reacties uit het publiek zijn altijd leuk, vooral als mensen de show voor het eerst zien.
Schaterlachen kun je verwachten bij de scene waarin Christian Lautrec & Santiago ontmoet en er zijn uitgesproken reacties bij de sterfscene.
Zo klonk er vandaag: ´ach zunde!´, toen Satine haar laatste adem uitblies.

Inderdaad; zunde!
Het zou ontzettend leuk zijn om te weten wat er met Christian & Satine zou gebeuren als het lot iets anders was.
Ik vraag me ook vaak af hoe de Duke zou reageren op de dood van Satine en wat ie daarna zou gaan doen.
Laat me een confrontatie zien tussen Christian & de Duke, na Satine.

Martijn

Hapjes & drankjes vooraf, hapjes & drankjes in de pauze én natuurlijk, hoe kan het ook anders; een goodie mee naar huis.
Dankjewel, Postcode Loterij, voor weer een fijne middag. 
Tot de volgende keer.

Huppelen, op naar een Marlon-momentje..

Je weet dat je gelinkt wordt aan Martijn als 1 van de eerste dingen die gezegd wordt is: ´is Martijn al buiten geweest?´ 
Nee, dát geluksmomentje doen we de volgende keer weer.
Ik vind jou ook superleuk hoor, Marlon! 
Van ´Zwaaibuddies´ naar Marlon-momentjes.
Eerder had ik het al over een fijne ontwikkeling, die progress blijft.
Marlon leert ook steeds meer vrienden van me kennen, haha!
Nog leuker; zij vinden hem allemaal geweldig.
*Veertjes!*