Moulin Rouge, Musical - deel 25 | Zonnetje!

Samen met Monique en haar lieve dochter Marit heb ik een waanzinnig mooie avond beleefd.
Even vroeg ik me af of zij wel doorhadden dat de show op zondag om 19u begint, haha!

Het castboard is vanzelfsprekend de eerste stop - dat was weer een mooie!
April had ik 1 keer eerder gezien, samen met Brecht.
Deze combi was supermooi, want allebei zeer talentvolle mensen.
April is ronduit een powerhouse; vocaal écht geweldig en qua spel kan je van haar 100% genieten.
De combinatie April & Brecht was fysiek toch een beetje wennen; April is zó groot naast Brecht.
Dát probleem heeft ze met Martijn niet, hihi. 

Rondje 25 alweer; hij was GENIETEN!
Eigenlijk is dat geen verrassing, want niet genieten is géén optie, maar deze show beleven, samen met Monique en Marit was oprecht een feestje.

Dit feestje hebben we met elkaar nog wat groter gemaakt door, wederom, het applaus bij El Tango De Roxanne te starten én meteen na het uitgaan van het licht, einde van de show, te gaan staan en joelen.
Gelukkig deed het publiek wat zij hoorde te doen; VOLGEN! 
Een ware verademing die week, zo heb ik me laten vertellen. :) 

Please allow me to introduce myself
I'm a man of wealth and taste

Thijs, wat ben jij een heerlijke Duke!
Vanaf het eerste moment tot het laatste moment zó genoten van zang en spel, écht prachtig.
Sympathy for the Duke, deze Duke, heb ik. 
Hij huppelde heerlijk smooth door de show heen en het duet met April (Sympathy for the Duke) vond ik enorm fijn.
Hij gooide daar nog even een noot uit, geen idee waar die vandaan kwam, chapeau!
Ik vind het altijd moeilijk een favoriet aan te wijzen, want, daar is die herhaling weer, alle mensen van Moulin Rouge zijn rete-goed en iedereen heeft zijn/haar eigen vertolking met bepaalde manieren en foefjes.
Wel moet ik echt heel eerlijk zeggen dat hij naar mijn favorietenlijstje is gestegen, ik kan er niet omheen. 
Smaakkwestie, gevoel, connectie, wat de reden ook is; ik wil Thijs vaker zien als de Duke, sowieso!
Deze man is nog jong, ik voorspel een heel mooie carriere voor hem.

Onlangs speelde hij een paar keer Christian, waar ik stiekem natuurlijk ook erg nieuwsgierig naar ben.
Er is echter 1 probleem; zónder Martijn is Moulin Rouge niet helemaal compleet voor mij. 
Het voelt dan toch anders..
Hoe waanzinnig de covers het ook doen, dat Martijn erbij is, is eigenlijk altijd wel een pre.
Uitzonderingen zijn er om gemaakt te worden, dus wie weet..

Ik heb nog tot 2 augustus de tijd..

Moulin Rouge stopt dit jaar.

Ho, hou op.
Ik wil die gedachten niet.
De confrontatie komt meer en meer; door promotie voor &Juliet, door opmerkingen van mensen, door updates online.. 
Iets waar ik helemaal niet aan toe ben, het einde van Moulin Rouge in Nederland. 
Voorlopig blijf ik liever lekker in de ontkenning hangen en me verbazen over het feit dat er is besloten dat het dit jaar AL eindigt.
Moulin Rouge had best nog wat langer door kunnen spelen..
Zet &Juliet ´gewoon´ in een ander theater of laat het zo´n rondreizende musical worden. 
Moulin Rouge. Moet. Blijven!
Oké genoeg woorden geschreven over the inevitable.

Foto; Moulin Rouge NL, Facebook

Martijn, Christian, Martijn, Christian. 
Zoveel liefde voor allebei.
Hoe Martijn samen met April het iconische duo Christian en Satine neerzet is wondermooi.
Je ziet deze 2 fantastische mensen samen zichtbaar genieten. 
Vocaal geweld, speelsigheid, charme, verbinding. 
Wat mij betreft een goede keuze dat het hoedje van Keoma aan April is doorgegeven, al blijf ik er wel bij dat ik ´m Tjindjara ook zó gegund had.

April is een grandioze zangeres/musicalster, die mij tijdens het Disney concert heeft laten huilen van emotie (op een zeer positieve manier). 
Dat zij Satine mag zijn is een kadootje.
Een kadootje voor de productie, de cast én het publiek.

Foto; Moulin Rouge NL, Facebook

Naast het vocale geweld en heerlijke spel van Marlon, heeft hij nóg een bijzonder talent.
Een talent dat Nino, voormalig muzikant in de ElvisMatters band (bij Bouke) ook bezat.
Hij weet mij altijd feilloos en snel te spotten in het publiek, alsof ie een Irene-sensortje heeft.
Zorgt voor van die leuke hey-ik-heb-jou-gezien-momentjes.

Over Marlon gesproken; hij wil altijd een trein halen en dus betekent dit voor ons dat we, als we een toilet-rondje willen doen na de show, in een soort van turbo moeten.
Gelukt hoor, een traditioneel Marlon-momentje, dat ooit begon met enkel zwaaien, hihi. 
Gezelligheid, kort maar krachtig. Altijd leuk!

Uiteraard hebben we April laten weten dat we haar fantastisch vinden.
Over de combinatie van haar en Martijn, of haar en Brecht (haha), over het Disney-concert én over Stars On Stage, waarin Bouke vanaf mei te zien zal zijn.
April is er 1 show bij geweest als jury en heeft daarbij Bouke moeten beoordelen. 
Op naar de 5 sterren! (hoop ik).
Zó bijzonder dat de wereld van Bouke steeds meer blend met de wereld van Moulin Rouge - 16 februari staat ie zelfs in het Beatrix Theater met een Bouke Rocks Elvis concert. 

En toen een heel speciaal geluksmomentje met Martijn.
Eigenlijk zijn deze momentjes ALTIJD speciaal, maar soms een beetje extra, zoals gisteren.
1 woord dat alles in 1 keer beschrijft; liefde.

Wat deze man voor iemand kan betekenen, zónder dat hij het zelf doorheeft, is iets unieks.
Gewoon door zichzelf te zijn. 
Ik weet er alles van, Marit ook.

Deze lieve meid ontmoette Martijn op het juiste moment in haar leven en dat is héél betekenisvol geweest.
Iets moois dat uit te drukken is in woorden én in knuffels.
Dankbaar ben ik voor mijn eigen ervaringen met Martijn, maar zeker ook voor wat hij voor Marit betekent. 
Dit is Martijn. Hij raakt harten, krijgt er een plekje in en wordt daar waarschijnlijk nóóit meer uitgegooid. 
(Daar ken ik er nog 1 van; Bouke deed ooit precies hetzelfde en hij zit inmiddels al 20 jaar in m´n hart.)

Een extra gave naast zijn waanzinnig grote talent.
Martijn is een STER en ZON in 1. Punt. 

Gisterenavond was mijn eerste ontmoeting met Marit en ze heeft meteen een plek in m´n hart verovert met wie zij is.
Ik gun haar de hele wereld.
Op naar meer Moulin Rouge, meer geluksmomentjes, meer LEVEN.

Een onvergetelijke avond in de rode molen en op rode Moulin Rouge wolkjes weer naar huis.
Een latertje, en dat terwijl de show op zondag een uur eerder afgelopen is.
Deze ervaring was een korte nacht, met daarna een lange dag werken, dubbel en dwars waard.

Nu al zin in de volgende.
Néé, geen idee wanneer; het wordt een impulsieve, zoals meestal.