Bouke Rocks Elvis, Almere 28 maart | Hengelo 3 April | Groningen 4 april - door Monique & Jola

Na al deze overweldigende berichten vergeten we bijna dat er nog veel meer op het programma staat en het voor nu weer even ‘back to normal’ is met de theatershow Bouke rocks Elvis in de Kunstlinie in Almere.
Hoewel, ‘normaal’ wordt het echt nooit (meer).
Hoeveel shows je ook hebt gezien, Bouke blijft niet alleen ons, maar straks ook de hele wereld verbazen met zijn indrukwekkende performance en imponerende stemgeluid! Bouke rocks the World!

Dat was vanavond natuurlijk niet anders.
Samen met een vriendin uit Duitsland, die niet kon wachten om na een jaar Bouke weer live te zien optreden, was het weer genieten van een wervelende avond vol met Rock&Roll, prachtige ballads en soul!
Maar natuurlijk ook van Bouke zelf!
Zo ontzettend gepassioneerd in alles wat hij doet, maar ook heerlijk spontaan, down to earth en lekker adrem.
Was het een vlekkeloze show?
Nee, maar nobody is perfect!
Dat hij even zijn tekst kwijt was bij ‘Burning Love’ laat alleen maar zien dat ook hij maar een gewoon mens is!
Hij loste het trouwens meesterlijk op door gewoon wat andere tekst erin te frommelen en moest daar zelf ook om lachen.
Ook wij moesten lachen want we hadden al in de gaten dat hij het even niet meer wist.
Gelukkig ziet hij daar zelf ook altijd de humor van in! Maar de toon was gezet!

Zo’n beetje de hele show was er een big smile op zijn gezicht te zien en maakte hij regelmatig kleine woordspelingen en grapjes.
Een overduidelijke happy Bouke die ontzettend dankbaar is voor alles wat er op zijn pad is gekomen. En terecht!
Wat hij de afgelopen jaren na keihard werken heeft bereikt is echt ongelofelijk!

Het hele publiek en zeker de dames achter ons hadden de tijd van hun leven en lieten zich gedurende de hele show lekker horen!
Iedereen genoot van het altijd prachtig gezongen ‘In the Ghetto’, ‘Moody Blue’, ‘Return to Sender’ of Can’t Stop Loving You’.
Het klonk weer allemaal even fantastisch!

Aan het einde van de eerste helft nam Bouke Walter en Noa, Gosha en Carolina van Lume Voices, sinds vanavond beter bekend als Bouke’s Angels, mee het podium op om één van de favoriete (gospel)nummers van Elvis te zingen.

Op zijn vraag “Wie is er naar de Ziggo Dome geweest?” klonk er een heel enthousiast ‘jooeehooee’ en werden er heel wat handen in de lucht gestoken waarna hij droog opmerkte “die weten dus al wat we gaan doen, de verrassing is voorbij.”
“Dit is het mooiste gospelnummer wat Elvis ooit heeft gezongen en waarvoor hij 3 Grammy’s heeft ontvangen.”
Met wat hulp van Michael de drummer, misschien wel de grootste Elvisfan van de band, vertelde hij dat dit nummer in 1963 werd uitgebracht.
“Michael heeft ook heel veel brillen die Elvis gedragen heeft, die kosten heel veel geld, daarom drumt hij nu ook in mijn band!
Om het weer een beetje terug te krijgen haha.”
Maar eerlijk is eerlijk, ‘How Great Thou Art’ is ook een prachtige gospelsong en adembenemend mooi gezongen door deze 5 kanjers!

Na de pauze gingen we weer door waar we de eerste helft waren gebleven, namelijk met een heerlijke mix van swingende muzikale hoogstandjes met geïmproviseerde teksten of onverwachte nummers die niet op de setlist stonden tot spontane lachbuien van Bouke!

Zo ging hij he-le-maal los op het nummer ‘Tell me what I Say’, (oorspronkelijk van Ray Charles) en liet het publiek zich ook van zijn allerbeste kant horen.
Het Oh..Ah…Oh..Ah klonk luidkeels door de zaal!
Bouke was helemaal in zijn element en danste en zong alsof zijn leven ervan af hing. Hij kon er bijna niet mee stoppen en zei na afloop met een grote lach; “dit nummer kan ik wel de hele avond zingen”.
Zelf was hij er zo in opgegaan dat hij even was vergeten wat het volgende nummer was dat hij zou gaan zingen en aan de band vroeg; “wat gaan we nu doen”? 🤣 🤣

Ook Michel zorgde voor een glimlachmomentje toen hij, onder de muziek van ‘The Theme of the Pink Panther’ al kittig huppelend Bouke zijn gitaar kwam brengen!
Onder de laatste tonen van de Pink Panther dirigeerde Bouke nog even het publiek om mee te neuriën. Duh..duh..duh…
Dat deden we blijkbaar zo goed dat we zelfs een klein applausje verdienden van Bouke.

“Het volgende liedje wat ik voor jullie ga spelen is een liedje van Elvis”, waarna iedereen, inclusief Bouke, in de lach schoot om deze voor de hand liggende opmerking. Haha ja, dat dachten wij al!
‘Are You Lonesome Tonight’, een iconisch nummer wat Bouke ook weer moeiteloos ter plekke veranderde naar een eigen versie over zijn haar toen hij tijdens het nummer zei “Now the stage is bare and I'm standing there, with a lot of gel in my hair (grijns)!
Zijn haar stond namelijk, zoals hij zelf zei, stijf van de gel!

Tot grote verrassing van iedereen (zelfs de band leek verrast!), begon Bouke spontaan ‘Wicked Game’ te zingen, het nummer wat hij samen met Roxeanne Hazes zong in de Ziggo.
Wauw, wat klonk dat gaaf zeg.
Maar zo onverwachts als het begon, zo onverwachts was het helaas ook weer voorbij.
Wat zou het mooi zijn als hij dit nummer op de setlist zou zetten.
(Ik denk dat als wij een setlist in elkaar moesten zetten hij waarschijnlijk na 2 dagen nog niet was uitgezongen!! 😁)

Naast alle prachtige muziek stond de avond ook bol van de impulsieve acties en opmerkingen die Bouke ter plekke verzon, zoals toen hij vroeg of er liefhebbers van Queen in de zaal waren en toen vervolgens zei:
“Dan zitten jullie bij het verkeerde concert”.
Of “wie wil er een plectrum? Nee, niet de eerste rij want die hebben er allemaal al eentje”.
Toen uiteindelijk iemand het plectrum kreeg zei hij quasi serieus; “dat is dan 25 euro”.
En voordat hij ‘American Trilogy’ zong grapte hij:
“Speciaal voor jullie wil ik dit lied zingen, net als al die andere 40 liedjes……😂''

Een ander hilarisch momentje in de show was bij ‘Love Me Tender’, waarbij Bouke iedereen vroeg degene naast hem of haar stevig vast te pakken (wel de goede!) maar vervolgens onbedaarlijk moest lachen toen iedereen stond mee te deinen op de muziek.
“Ik word zeeziek, het lijkt wel of het hele podium beweegt”. Hahaha.

Zo is een avondje Bouke rocks Elvis één grote belevenis en zijn er nog zoveel meer mooie nummers die Bouke zomaar op de setlist zou kunnen zetten.
Twee nummers die daar echt op thuishoren zijn My Way én Suspicious Minds. Als we toe zijn aan deze twee klassiekers weten we dat de show bijna is afgelopen.
Maar niet voordat Bouke nog even vol trots vertelt over zijn Las Vegas avontuur, een droom die uitkomt.
Volgend jaar 21 augustus 2027 staat hij in het Westgate Hotel in Las Vegas, op dezelfde plek waar Elvis meer dan 600 concerten heeft gegeven! Waanzinnig!
Dat gaat echt fantastisch worden!

Na een met lichtjes gevulde zaal en een meeslepend ‘Can’t Help Falling In Love’ zijn we toch echt aan het einde gekomen van weer een prachtige avond.
Met een foto en handtekening op zak van Bouke, had mijn vriendin uit Duitsland ook weer de avond van haar leven!

Schouwburg Hengelo
3 april 2026

Een kleine week geleden waren we nog in Almere en vanavond zijn we alweer in de schouwburg in Hengelo.
Was er vorige week in Almere al een uitgelaten sfeer, hier was dat vanavond niet anders.
Een fijn enthousiast publiek en het beloofde weer een mooie avond te worden.

Na een kleine stoelendans zaten we uiteindelijk op ons plekje. Iedereen blij!
Maar eerst moet ik écht dit even kwijt! Want het was zó ontzettend mooi en gaaf!
‘Wicked Game’.

Vorige week in Almere gaf hij al een klein voorproefje maar vanavond zong hij hem HELEMAAL (nou ja, op de laatste zin na dan want die wist hij even niet meer haha) maar wat een gave uitvoering! I love it!
Al zette hij ons eerst nog even op het verkeerde been door te vertellen dat hij ‘altijd is Kortjakje ziek’ ging zingen.
Zo knap ook zoals hij die hoge noten eruit weet te toveren want dat lijkt me voor hem echt niet makkelijk. Maar hij deed het fantastisch.

Bouke zingt altijd met zoveel passie en emotie en dat was niet alleen bij dit nummer te horen.
Hij geeft zich altijd 200% voor zijn publiek tijdens een show, ook al was hij, zoals vanavond, verkouden en een klein beetje snotterig.
Maar gelukkig is de handdoek altijd binnen handbereik om even snel zijn neus te snuiten.
“Iemand nog een handdoek?”
Dat hij daardoor soms even buiten adem is, was ook te merken na ‘Polk Salad Annie’ waar hij zich in een moordend tempo helemaal uit de naad werkte en daarna even moest uithijgen, waarop mijn achterbuurman lachend zei “Aansteller”.😂

Het is op zo’n avond altijd genieten van heel veel mooie en vertrouwde songs zoals My Boy, American Trilogy, You Gave Me A Mountain, Moody Blue, Can’t Stop Loving You, Bridge over Troubled Water en It’s Now or Never.
A Trip Down Memory Lane!

Soms wordt er door Bouke ook een kleine twist aan gegeven.
Zoals toen hij een nummer van Queen wilde gaan zingen maar in plaats daarvan begon met ‘Wat ruist er door het..?
Zo kondigde hij ‘It’s Now or Never’ ineens aan als ‘O Sole Mio’ en zei hij vorige week nog bij ‘Are You Lonesome Tonight’ de zin “a lot of gel in my hair”, vanavond was het veranderd in “a lot of sweat in my hair”.
En niet alleen zweet in zijn haar, hij had het overduidelijk echt gewoon ontzettend warm maar dat kwam waarschijnlijk ook omdat hij zo verkouden was!

Daar had hij ook wat last van bij ‘Hurt’ en ging daarom ook niet gelijk helemaal voluit bij de laatste uithaal!
“Jullie denken dat ik het niet kan hè”, lachte Bouke vervolgens naar zijn band.
Nou, wij weten wel beter!
Als iemand het kan is het Bouke wel, verkouden of niet.
Met een laatste enorme uithaal zong hij dan ook (figuurlijk) de veters uit zijn schoenen!
En over schoenen gesproken, bij Moody Blue liet hij weer even zijn tapdans-skills zien!
Met de microfoon bij zijn voeten had hij er duidelijk lol in en tapte er lustig op los.

Stil blijven zitten is geen optie als Bouke het over de Rock&Roll boeg gooit en een heerlijke medley brengt van onder andere Blue Suède Shoes, Hound Dog en Teddy Bear.
Het publiek laat zich niet onbetuigd en laat zich vrolijk meenemen in deze vibe!

“Pak elkaar maar lekker vast”, zei Bouke tegen het publiek voordat hij het romantische nummer ‘Love Me Tender’ ging zingen.
Hij checkte nog wel even de relatiestatus van een stelletje achter ons.
“Jullie zijn toch wel getrouwd hè, anders krijgen we hetzelfde als bij het concert van Coldplay”.

Onmisbaar zijn natuurlijk ook de dames van Lume Voices, Carolina, Noa en Gosha en niet te vergeten Walter.
Als achtergrondzanger(es) sta je toch altijd een beetje op de ‘achtergrond’ (!) maar zij zijn een onmisbaar onderdeel van Bouke en de band.
Zoals Noa, die bij sommige nummers zoals ‘Are You Lonesome Tonight’ als een ware nachtegaal de hoge sopraanstem doet.

Naast ons stond een jongetje heel geduldig te wachten op Bouke voor een handtekening en een foto! En daar gaf hij graag gehoor aan.
Bouke vroeg hem daarna of hij een plectrum wilde?
Of misschien wel de basgitaar van Björn?
Haha, het werd uiteindelijk een plectrum! Lucky Björn!
Het jongetje was er zo ondersteboven van dat hij even niets meer kon zeggen. Zó lief.
Een superfan in spé!

Bouke heeft samen met zijn Elvismattersband weer heel veel mensen een onvergetelijke avond bezorgd.
Een mooie beloning volgde dan ook na het indrukkende My Way!
Een lange daverende staande ovatie, die hij dankbaar in ontvangst nam en waarna hij lachend zei: “zo kort?”
“En dan nu een applaus voor de band”.
Dat was niet tegen dovemansoren gezegd want ook zij kregen een welverdiend groot applaus van het publiek!
Aan het einde vertelde hij nog dat ze volgend jaar 2 avonden in de AFAS Live in Amsterdam staan met een heel groot orkest én (zei hij toch wel een beetje schuchter maar ook trots) in Las Vegas!
Dat gaat helemaal te gek worden!
Wil je erbij zijn? Kaartjes zijn te koop via Mojo.nl of Ticketmaster.nl

Morgen, zaterdag 4 april volgt nog een show in Groningen waarna Bouke en de band even van wat welverdiende vrije tijd gaan genieten!

Groningen, 4 april 2026

Dat Bouke met zijn ElvisMatters Band garant staat voor een fantastische avond topentertainment, met een ongekende bak energie en vocale hoogtepunten, dat wisten we al.
Toch blijft hij steeds weer verrassen en verbazen met hoe goed hij iedere keer opnieuw is.
Ook in Groningen liet hij weer zien en horen waarom de zalen nog altijd steevast uitverkocht zijn.

Dat het zó’n show ging worden, werd al snel duidelijk.
Na het eerste nummer van de avond, de combinatie Si Si Rider / That’s All Right, knapt de gitaarband van Bouke al, en na het tweede nummer vliegt zijn microfoon uit zijn handen… een niet geplande, maar wel heel terechte “mic drop”.
De toon was gezet voor de rest van de avond!

Het wordt een avond vol geweldige muziek en entertainment.
Bouke merkt op dat het vaak dezelfde mensen zijn die vooraan zitten en dat hij velen inmiddels zelfs kent.
Vervolgens zegt hij tegen het publiek dat hij enorm dankbaar is en van iedereen in de zaal houdt, ook al kent hij hen niet persoonlijk.
Hij waardeert iedereen die komt en zegt zelfs dat dit publiek misschien wel het beste publiek is dat hij ooit heeft gehad…
Het publiek lacht, joelt en applaudisseert natuurlijk volop, waarna Bouke en de band hun geweldige optreden vervolgen.

Tussendoor maakt hij regelmatig tijd vrij voor interactie met het enthousiaste publiek.
Zo krijgt hij een roos, die hij vervolgens tussen zijn tanden steekt, tot grote schik van de zaal.
Ook krijgt een jonge jongen zijn plectrum én vraagt Bouke aan Björn om ook een plectrum aan deze jongeman te geven.
“We geven gewoon alles weg hoor… wil je ook Björns basgitaar?”, zegt hij lachend.
Heerlijk, die humor!

Zo zingt hij meerdere keren tussen de liedjes door een zinnetje uit Never Been to Spain, dat hij in de Ziggo Dome heeft gezongen.
Ook zingt hij een stukje Blueberry Hill op zijn ultra “Southern Yankees”-manier. Daarnaast trakteert hij het publiek op Wicked Game, een nummer van Chris Isaak dat hij samen met Roxeanne Hazes in de Ziggo Dome heeft gezongen. Dat nummer viel bij veel fans duidelijk in goede aarde.

Het is de laatste show voor een korte showstop van drie weken, maar wat heeft hij samen met de kanjers van de ElvisMatters Band weer een magistrale avond neergezet.
Daar kunnen we wel weer even op teren!