Verhalenbom januari 2026 - door Monique & Jola

Het publiek zit er sowieso lekker in vanaf het begin in dit knusse Scheldetheater.
Zo wordt er regelmatig meegedanst en krijgt Bouke een aantal welverdiende staande ovaties na weer een magistrale uithaal tijdens bijvoorbeeld "Hurt"
"Het grootste compliment dat jullie mij kunnen geven, dankjewel" aldus de dankbare Bouke.

De vele interacties met het publiek maken ook deze show weer uniek en persoonlijk.
Zo vraagt Bouke of er echte Elvis fans in de zaal zitten waarna een aardig aantal de hand op steekt.
Daaropvolgend vraagt hij of men de "jungle room sessions" kent en maar weinig handen blijven over...
"Ahh, dát soort Elvis fans dus.. " zegt hij met een knipoog en legt dan toch maar uit dat tijdens de Jungle room sessions het album "Moody blue" is opgenomen.
Het volgende nummer heet, hoe kan het ook anders, Moody Blue.

Naast Het race verhaal over mede Emmenaar Rowdy wordt ook Björn, de man met de meeste glitter, even door Bouke "geplaagd" zo zegt hij tegen het publiek
"He is blind" en "our Stevie Wonder" duidend op de inmiddels iconische zonnebril die Björn op heeft tijdens de shows.
Ook Walter ontspringt de dans niet wanneer er een 'klap" naast hem te horen is
"Was dat je gebit, Walter?"  vraagt hij met een grote grijns om vervolgens het publiek te vertellen dat Walter de mooiste, witte, glimlach heeft. Carolina van "Lume voices" is onlangs te zien geweest in "The Winner Takes It All".
Bouke vertelt met trots dat zij meedoet en een prachtig nummer ten gehore zal brengen.
Helaas weten we inmiddels dat zij na de 2e aflevering is afgevallen.

Nagenoeg aan het einde van de show, na een dijk van een "Suspicious Minds" terwijl Bouke aan het uitpuffen is, wordt er vanuit de zaal "Memories" geroepen.
Bouke zegt daarop "lieve meneer, de show is bijna afgelopen en dan komen ze nu met verzoeknummers" de zaal moet er om lachen, "maar" zo zegt Bouke "Ik doe alles voor mijn publiek... of nou ja, bijna alles, Michel die doet wél écht álles!, Kom, doe je stripact maar even...."
Michel bedankt vriendelijk en Bouke voegt hij daad bij woord en zet Memories in.
De band pakt dit gelijk op en Bouke loopt al zingend door het publiek.
Vlak voor hij het podium weer op loopt krijgt Michel een liefkozende aai over de bol, iets dat het gezellige en enthousiaste publiek wel weet te waarderen met een applaus.

Zo is ook deze show weer voorbij gevlogen en bedankt Bouke niet alleen het fantastische publiek maar ook zijn fantastische ElvisMatters band onder leiding van Leon Hermans.
Volgende week staan er maar liefst 3 shows op het programma; een theatershow in Lelystad en 2 poppodiums in Hengelo en Weert!

Agora Lelystad
22 januari 2026

Dit weekend hebben we twee inhaalshows die vanwege de winterse weersomstandigheden van twee weken geleden werden gecanceld.
De eerste show is vanavond in Lelystad.
Deze was oorspronkelijk al in november vorig jaar gepland maar vanwege ziekte van Bouke verzet naar 8 januari en uiteindelijk dus naar vanavond.

Het wordt ongetwijfeld weer net zo’n feestje als op 2 januari toen in dit theater de allereerste show van 2026 plaatsvond.
Hoewel, is het wel eens géén feestje? Nee hé!
Zelfs Bouke gaf tijdens de show aan hoe ze de vorige keer hier in Lelystad hadden genoten en dat het jammer was dat de show van 8 januari uitgesteld moest worden ivm de sneeuw.
Maar veiligheid voor alles!

Iedereen was in ieder geval weer klaar voor een avondje Bouke magie!
En magisch is het hoe hij iedere show weer samen met de Elvismatters band het publiek weet in te pakken en te betoveren.
Nog steeds verkouden en misschien nog wel een beetje ziekjes (al laat hij dat niet merken, de bikkel) opende hij de show op zijn gitaar met een paar echte klassiekers van de setlist zoals ‘See See Rider’ en ‘That’s Allright’, gevolgd door ‘Burning Love’ en ‘Proud Mary’.

Tijdens ‘Polk Salad Annie’ wordt Björn altijd even in de spotlights gezet door Bouke.
Het blijft zo leuk dat Björn na zo’n solo altijd een kusje op zijn gitaar geeft.
‘Born to be wild’ zei Bouke over Björn en begon gelijk een stukje van het nummer te zingen, waarna hij om zijn eigen opmerking moest lachen 😁.

Natuurlijk ging ook Bouke weer helemaal los tijdens dit nummer.
Wat een energiebom!
Toch wel een beetje buiten adem grapte hij daarna ‘’Dit was het dan weer voor vandaag”!
Gelukkig kon hij even op adem komen door de dames van Lume Voices voor te stellen; Noa, Carolina en Noa met daarnaast Walter.
“We wilden eigenlijk 3 Noa’s hebben maar we konden die derde niet vinden en daarom hebben we Walter erbij”.
En “Als Walter lacht is gelijk iedereen vrolijk. Zet hem maar even in de spotlights”, waarna Walter echt ‘letterlijk’ in het licht werd gezet!
Walter verblikte of verbloosde niet en liet het allemaal rustig over zich heen komen.

Later in de show vertelde Bouke dat ze elkaar al heel lang kennen, sinds 2009, en elkaars beste vrienden zijn.
Én dat hij vanavond de enige aanwezige Belg in de band is.

Voordat Bouke ‘Moody Blue’ zong, vertelde hij dat dit een liedje is wat op het laatste album van Elvis staat wat in 1976 is opgenomen in de Jungle Room in zijn huis in Memphis.
Eén van de mooiste albums aldus Bouke, waarop onder andere ook het nummer ‘Hurt’ staat.
Een nummer wat hij niet altijd zingt maar later in de show nog wel voorbij gaat komen. Yess!

Een van de hoogtepunten van de show was wat mij betreft ook de prachtige uitvoering van ‘How Great Thou Art’. Zó mooi!
Met Noa, Carolina, Noa, Walter en Bouke naast elkaar op het podium kwam deze gospelsong écht binnen.
We werden figuurlijk weggeblazen.
Wat een gouden strot heeft die Bouke toch! Niet normaal!
Zelfs de dames van Lume Voices met hun prachtige stemmen leken onder de indruk.
Ook hier kon hij het niet laten een klein plaagstootje uit te delen door net iets langer te wachten met het inzetten van de laatste uithaal waardoor zij in de lach schoten.
Tja, bij Bouke kun je alles verwachten.

In het tweede deel van de show werd met nummers als ‘Tutti Frutti’ en ‘Great Balls of Fire’ het Rock&Roll gehalte even flink opgevoerd.
Naast mij waren voor de pauze nog 3 lege stoelen maar die werden inmiddels bezet door een leuk echtpaar wat helemaal meeging in de Rock&Roll vibe.
Die waren zó aan het genieten en konden niet stil blijven zitten!
We waren zo aan het dansen met z’n allen dat we zelfs in de verkeerde stoelen gingen zitten. Huh, dat is niet mijn jas…. 🥴

Af en toe stak Bouke ook de draak met het publiek. Vooral als iedereen na een swingend nummer weer ging zitten. “Ja wij doen het werk wel hoor, ga maar lekker zitten”.

Geef hem een gitaar en hij is in zijn element.
Of het nu heerlijke ballads zijn zoals ‘Are You Lonesome Tonight’ of een flinke portie Rock&Roll, alles wordt uit de kast getrokken!
Michel moest het ook weer ontgelden toen Bouke hem ‘I am too sexy for my……’ toezong toen hij zijn kruk kwam ophalen.
Michel blijft zo heerlijk stoïcijns en zwaaide maar weer even lachend naar het publiek.

En toen, ja Wow wow, kwam ‘Hurt’.
Dat indrukwekkend gezongen Hurt, waarbij hij zo lekker droog opmerkte dat Hurt een veelgevraagd nummer is, vooral door hemzelf!
In iedere show waar hij dit zingt wordt er steevast over geschreven.
Over die geweldige uithalen en de daarbij behorende kippenvelmomentjes.
Ik betrapte mijzelf er op dat ik even mijn adem inhield bij die laatste uithaal.
Maar man man, waar haalt hij het toch vandaan.
Het kwam echt uit zijn tenen!

Bouke voelt zich als een vis in het water op het podium en houdt zich niet altijd aan de setlist.
Hij grapte al dat de band soms zegt “Bouke, de show duurt zo wel heel lang hè”.
Het liefst zou hij lekker doorgaan, maar helaas kan dat natuurlijk niet. Hoewel, ons heb je hoor!
Op de tonen van ‘Yesterday’ en ‘Hey Jude’ loopt hij nog even het publiek in om de mensen te begroeten en handjes te geven, voordat we toch echt bijna aan het einde van de show zijn.

Het publiek heeft genoten.
Dat blijkt wel uit het lange applaus wat ze hem geven na het gevoelige ‘My Way’ en waar hij zelfs een beetje van ontroerd raakt.
Dit is wat Bouke ook zo geliefd maakt.
Hij heeft zonder enige twijfel de gunfactor.
Omdat hij zo lekker zichzelf blijft ondanks het enorme succes.
Gewoon lekker spontaan een grapje maakt, lacht om zichzelf als er wat misgaat of lekker adrem reageert op mensen uit het publiek!
Het was oprecht weer een heerlijk feestje.

Helaas vroeg Bouke ook weer aandacht voor de vele fake accounts die mensen benaderen en doen alsof ze Bouke zijn.
Er kán niet genoeg gewaarschuwd worden voor deze oplichters.
Hij wordt daar erg verdrietig van en krijgt soms hele boze mails van mensen en heeft zelfs bij de politie aangifte moeten doen van deze praktijken.
Bouke neemt NOOIT contact op en vraagt NOOIT om geld!
Let alsjeblieft op! Trap er niet in!
Al lijkt het soms net echt, dat is het NIET!
Volg alleen de officiële accounts van Bouke!

Zaterdag 24 januari staat Bouke met zijn band in de Metropool in Hengelo en zondag 25 januari de tweede inhaalshow van dit weekend en wel in Weert in de Bosuil!

Poppodium Metropool Hengelo 24/1/26

Een weekend met 2 poppodiums staat er gepland.
Dat belooft een heerlijk weekend te worden!
We trappen af in Hengelo bij het Metropool.
Op een steenworp afstand van de Schouwburg waar Bouke al vaker heeft gestaan met de Bouke rocks Elvis theatershow.
Dit keer dus in Hengelo bij dit mooie poppodium, waar hij voor het eerst staat aldus Bouke.

De setlist van een poppodium show is altijd net even anders dan tijdens de theatershows en dat is leuk!
Ook is er geen pauze tussendoor, dus staat Bouke met de ElvisMatters band aan 1 stuk door te knallen.
Nooit klaar op de vooraf gestelde eindtijd natuurlijk, want eenmaal gaan is ook gáán bij Bouke!
Bij een poppodium is de sfeer altijd gelijk goed, iedereen staat al, lekker met een drankje in de hand mee te zingen en swingen met Bouke en de band. "Kijk" zegt hij "dat vind ik nou mooi, dat jullie nu al gelijk een staande ovatie geven" nadat hij de eerste paar openingsnummers heeft gezongen.

Die humor blijft vervolgens als een rode draad door de rest van de show lopen.
Tot groot plezier van het publiek, Bouke zelf en de band. Heerlijk!
Zo zingt hij "Happy, Happy, Happy, I'm so happy" en vraagt aan het publiek of iedereen een beetje happy is.
Nou daar werd positief op gereageerd want iedereen heeft een topavond! Het spetterende "Sweet Caroline" viel ook erg goed bij dit enthousiaste publiek, het dak ging er af!
Maar ook "Way Down" blijkt populair bij het Hengelose publiek.
Bouke krijgt de lachers op zijn hand wanneer hij bij het mooie "American Trilogy" in plaats van "in Dixieland" "in Disneyland" zingt en met een kwajongens frons het publiek in kijkt.

Voordat hij het laatste nummer zingt vraagt hij aan het publiek wie er al kaartjes voor de Ziggo heeft en slechts een handjevol mensen steekt hun hand op.
"Nou, mooi, dat zijn er al 4 zegt hij lachend".

Ook vertelt hij dat hij volgend jaar weer terugkomt naar het Metropool en dan wordt er uit de zaal geroepen dat men dáár al wél kaartjes voor heeft! De intro van My Way wordt door toetsenist Menno, die invalt voor Axel, ingezet en in plaats van My Way begint Bouke met "Zij gelooft in mij" en krijgt direct bijval van de hele zaal, wat een mooi feestje!
Hij maakt er hier en daar ook nog een dikke grap bij tot groot plezier van de zaal.
Vervolgt vervolgens met "Spiegelbeeld vertel eens even" en "Bohemian Rhapsody" van Queen.
Menno heeft die zijsprongen fantastisch opgepakt, hulde aan deze zeer getalanteerde en koelbloedige toetsenist, want ga er maar aan staan om die energieke powerbom bij te houden!
Ook een shout out naar drummer Frank die zeer verdienstelijk de drumstokken van Michael tijdelijk heeft overgenomen, ik doe het ze niet na!
Morgen doen we dit geweldige feestje gewoon nog een keer over in Weert!

De Bosuil Weert
Zondag 25 januari 2026

Zomaar een koude zonnige zondagmiddag in De Bosuil in Weert! 🦉
Hier was vanmiddag het uitgestelde (sta)concert van 9 januari, nadat deze, net als dat van Lelystad, door de winterse omstandigheden van twee weken geleden werd geannuleerd.

Hoewel ik zelf meer fan ben van het theater heeft zo’n staconcert ook wel iets.
Je moet wel vroeg op pad wil je een beetje vooraan in de rij staan.
Aangezien ik niet al te groot ben is het dus hup rennen naar binnen zodra de deuren opengaan en dan maar hopen dat er nog een plekje vrij is bij het podium haha.

Voordeel van zo’n staconcert is wel dat je de hele tijd kunt meedansen zonder dat je iemand stoort.
Niet even ongemakkelijk om je heen kijken of er al mensen gaan staan (zoals in het theater) maar gewoon volle bak swingen, springen en klappen wanneer jij het wil.
En bijkomend voordeel, aldus Bouke, is dat hij alleen maar staande ovaties krijgt!

Ze kwamen weer allemaal voorbij.
Burning Love, It’s Now or Never, In The Ghetto, Heartbreak Hotel en Blue Suède Shoes.
Een heerlijk scala aan Elvis songs.
Maar ook American Trilogy, Sweet Caroline en Hurt!

Ik weet niet wat Bouke de afgelopen week gegeten heeft maar hij had het hele weekend al zijn lolbroek aan!
Hing hij in Lelystad en Hengelo al de clown uit, vanmiddag was dat niet anders.
Naast gekke bekken trekken, bijvoorbeeld toen hij een slokje water wilde nemen voor My Boy, maar hij daar de kans niet voor kreeg omdat de band doorspeelde en hij dus ook moest doorzingen, was hij ook heerlijk in de weer met het publiek.

Na de aankondiging dat hij een nummer ging zingen van Nick en Simon (!!) zei hij daarna heel grappig, oh nee van Simon en Gar-Gar-Garfunkel! Daarop riep een dame uit het publiek ‘Bridge over Troubled Water’??
En alsof ze meedeed aan Prijzenslag antwoordde Bouke lekker theatraal:
“‘Heel goed mevrouw! U heeft een spiksplinternieuwe auto gewonnen!!’”🤣

Grappen en grollen, hij had het duidelijk naar zijn zin.
Het ging van ‘schimmelnagels’ en 90-jarigen tot handdoeken met snot!
Er zat op een gegeven moment een vrouw aan zijn voet, waarop Bouke opmerkte dat ze even zijn teen wilde aaien.
Gelukkig waren zijn nagels wel net geknipt.
“Ik heb nog wel schimmel onder die nagel hoor haha!”
Het publiek vond het natuurlijk hilarisch!

‘“Jullie zien wel hoe ik zweet.
De handdoeken worden steeds groter, er komen nu al badlakens aan te pas’”.
Ondertussen werd er geroepen dat er iemand jarig was en dat ze zijn handdoek wilde.
“Er zit wel veel snot in hoor”,!
Vervolgens begon hij ‘Lang zal ze leven’ te zingen waarna het publiek uit volle borst meezong.

“Weet je wat zo leuk is, vorige keer zong ik dit liedje voor iemand van 90!”
Vervolgens zie je gewoon aan zijn gezicht dat hij dan iets geks gaat zeggen. En ja hoor.
“We hebben het toen wel iets aangepast”
“Lang zal ze niet meer leven “🫣
Haha oeps, dat floepte er spontaan uit. Nee hoor geintje!
Dat meende hij uiteraard niet zoals het klonk!

Ook wordt nog even de Viva Las Vegas show op 20 maart in de Ziggo Dome benoemd.
Het wordt echt een geweldige show!
“We hebben in ieder geval al 100 kaarten verkocht dus het gaat fantastisch!”

Natuurlijk was het niet alleen maar lachen, gieren, brullen maar was er ook een serieuze kant.
Bouke is altijd ontzettend dankbaar naar zijn publiek toe.
Hij waardeert het enorm dat de mensen naar zijn concerten komen en laat ons dat ook regelmatig weten, zo ook vanmiddag.
“We zijn heel blij dat we dit mogen doen. Het is al 3 jaar een droom die werkelijkheid is geworden.
Als je al meer dan 20 jaar zingt en altijd strijd om voor een groot publiek te mogen zingen, want dat is eigenlijk wat ik altijd wilde, en dan eindelijk.., dan lukt het.
Dat is zo fantastisch. Dat is echt het mooiste voor mij wat er is.
Voor alle mensen zingen, daar gaat het voor mij om.
Door al die energie die ik krijg wil ik eigenlijk niet meer van het podium af.
Maar ik heb het wel allemaal te danken aan één man, die niet te vervangen is.
Er zal nooit meer iemand komen zoals Elvis Presley”.

Iedereen in de zaal was echt geraakt door zijn woorden en luisterde muisstil.
Als ode aan Elvis zong hij daarna het prachtige ‘My Way’, wat dan toch net extra speciaal klinkt na zijn mooie verhaal.
Het kon dan ook niet anders dan dat hij, al stonden we al, een échte staande ovatie kreeg. Zó verdiend!

En die mevrouw van de handdoek? Die kreeg uiteindelijk een schone, zonder snot en Bouke’s DNA!

Volgend jaar op 23 januari 2027 staat Bouke opnieuw op het poppodium De Bosuil in Weert.

De Goudse Schouwburg in Gouda
30 januari 2026

Het is alweer het laatste concert van deze maand.
Vanavond in de Goudse Schouwburg in Gouda.
Een mooi, sfeervol theater dat een bepaalde statigheid uitstraalt met de prachtige verlichting in de zaal.

De avond begon veelbelovend.
Nog maar net op het podium of Bouke was al een beetje recalcitrant door bij See See Rider zijn gitaar snel om te draaien en net te doen alsof hij erop speelde. Dat belooft veel goeds, hij zit er gelijk lekker in.

Hij vertelde dat hij al eens eerder in dit theater had gestaan en dat de mensen toen na elk liedje een staande ovatie gaven.
“Echt niet normaal, dat publiek was zo goed”!
Haha, klinkt bekend!

Maar ook nu had het publiek het goed met hem voor want er stond plotseling een kadootje voor hem op het podium.
“Kijk dit bedoel ik. Is die voor mij? Dank je wel, superlief”.
Goudse stroopwafels!
En nee, jongens van het geluid, afblijven!
“Zijn er nog meer mensen met kadootjes?”
En ja hoor, vanuit de zaal kwamen er meer reacties.
Zo was er nog iemand die iets voor hem had.
“Heb jij nog een kadootje voor mij?
Ohh, zij is zélf het kadootje! Vandaar die strik om je nek!”
Heerlijk die humor.

Ook van een jonge fan, kreeg hij een zelfgemaakt kadootje.
Zij maakt altijd iets moois voor Bouke.
Hij vertelde dat hij ooit eens een heel groot hoofd van zichzelf van haar kreeg en dat die nu thuis in de kamer hangt!
“Ik schrik mij elke keer te pletter als ik nu binnenkom”.

Tijd weer voor wat heerlijke Elvis songs.
Van wat minder bekende liedjes zoals Rubberneckin’ (Stop, Look en Listen, voor de échte Elvisfan natuurlijk niet) tot Moody Blue, You’ve Lost That Lovin’Feelin’, In the Ghetto en Polk Salad Annie.
Bij Polk Salad Annie gaat hij altijd door zijn knieën en als je je afvraagt waarom hij zo lang gehurkt kan blijven zitten?
Nou, dat deed hij vroeger op de camping.
Ken je dat?
Met een wc rolletje onder je arm en zo op je hurken voor het toilet! (Hij doet even voor hoe dat eruit ziet)!

Na nog wat spetterende Rock&roll waarbij de sfeer er goed in zat en het publiek heerlijk stond mee te zingen en te dansen was het alweer tijd voor het laatste nummer voor de pauze.
En niet het minste nummer.
Het prachtige gospelnummer How Great Thou Art.
Bouke samen op het podium met de Lume Voices Noa, Gosha, Carolina en natuurlijk Walter.
Walter die weer even geplaagd werd door Bouke.
“Als je Walter zo ziet staan, zou je zweren dat hij zo wegvliegt”, waarna hij ‘I believe I can fly’ inzet.
Met een brede glimlach hoort Walter het aan.
Gelukkig maar dat hij zo nuchter is en met beide beide benen op de grond blijft staan.

Het werd weer kippenvel, niet alleen voor ons maar ook Bouke gaf aan kippenvel te krijgen van deze vier mooie stemmen naast hem.
En als je denkt dat het klaar is knalt hij werkelijk nog een keer van het podium af met een ontzagwekkende vocale toegift.
Een dikke verdiende staande ovatie volgt.
Wat een mooie afsluiting van de eerste helft!

De opening van de tweede helft was echt weer supergaaf met die speciale lichteffecten waarin Bouke afwisselend in het donker of in de spotlights staat en de spanning lekker wordt opgevoerd.
Met Heartbreak Hotel, Guitar Man en Bigg Boss Man werd er weer vol energie van start gegaan.
Indrukwekkend mooi is ook American Trilogy waarbij Bouke het publiek opzweepte te gaan staan en nog harder mee te klappen.
Hij heeft gewoon gouden stembanden, dat kan niet anders.
Poehhh, hoe kun je niet hiervan onder de indruk raken.

De grootste verrassing was vanavond voor Bouke zelf!
Normaliter komt Michel altijd zijn kruk en gitaar brengen en wordt dan steevast in de maling genomen over zijn Chippendale verleden.
Heb je Bouke wel eens met een mond vol tanden zien staan?
Nou, vanavond wist hij even niets meer te zeggen toen Michel in een trui opkwam met daarop ‘Chippendale’! Echt geweldig!
Zo adrem als Bouke normaal is, zo stil was hij deze keer.
Had Michel hem even mooi te pakken 🤣🤣
Na dit hilarische momentje herpakte Bouke zich weer snel en toen hij vertelde ‘Are You Lonesome Tonight’ te gaan zingen, hoorde je een heel mooi ‘Ohhhhh’ door de zaal gaan.

Genieten met een grote G.
Dat doen wij maar doet ook Bouke, samen met de ElvisMatters band.
Ze hebben altijd heel veel plezier samen en spelen nu al 3 jaar met deze sectie en met sommigen van hen heeft hij daarvoor ook al heel lang gewerkt. “Het blijft leuk om deze liedjes te spelen, alsof je een vis in het water bent”.
(Bouke doet een vis na happend naar adem…)

Er is één nummer in het bijzonder wat hij heel mooi vindt.
Een lied uit de Aloha from Hawaii show waarmee Elvis voor het eerst wereldwijd te zien was via satelliet.
En dat lied is ‘Hurt’.
En ja hoor, weer kippenvel!
Maar dit keer met een vrolijke twist.
Bouke schoot steeds in de lach toen hij die laatste hoge noten wilde doen en zei uiteindelijk “nu even serieus” , waarna er een gigantische uithaal volgde.
Wauw!

Wat een avond was het weer.
Ik kan nog zoveel meer vertellen.
Over pepernoten (of zijn het kruidnoten?) en zijn ‘Merchandise’.
De Ziggo Dome show op 20 maart en ga zo maar door.
Naast de muzikale hoogstandjes loopt Bouke’s droge humor altijd als een rode draad door de show.
Dat maakt het ook zo extra leuk!