Musical Nights, Fulcotheater IJsselstein

Voor mij absoluut het meest indrukwekkende van een avondje Musical Nights in IJsselstein (of was het nu Leusden?).
Martijn, lieve Martijn, wat ga ik ´m onwijs missen hier in Nederland.
*Besef daalt in*
Van 4 avondjes in de planning naar 2 (hoi, alles in 1 week!).
Oh, wat ben ik blij met de keuzes voor de 2e avond van elke editie!
Het laatste optreden van Martijn hier in Nederland, voor zijn Duitse avontuur van start gaat.. Weer zo´n niet-te-missen-dingetje.

In IJsselstein geen complete Moulin Rouge cast én ook geen Tjindjara - gruwelijk jammer!
Wat had ik haar graag samen met Martijn op dit podium zien schitteren. 
Mijn favoriete duo, in een andere setting. Even wachten tot mei 2027.. ´even´.
Máár een prachtige avond, dat was het.

Een dikke line-up, 100%.
Martijn stond samen met Nandi van Beurden, Stanley Burleson, Danique Dusée en Anne Appelo (zij stond er 4 avonden in plaats van Tjindjara) in het kleine, gezellige Fulcotheater. 
De tofste musical-klassiekers volgden elkaar in rap tempo op; het was weer een heerlijk feest met gezellige momentjes tussendoor. 

Ik blijf het een fantastisch concept vinden: zet een paar musicalsterren samen op het podium en laat ze met elkaar hits uit diverse musicals zingen.
Hoe leuk is het om te zien dat een artiest iets zingt uit een musical waar hij/zij zelf niet in heeft gestaan.
Of dat er een liedje gebracht wordt dat diegene altijd al graag heeft willen zingen. 
Mooie solo optredens, duetten én songs met de hele groep.
Allemaal onder begeleiding van fijne muzikanten én een groot koor (lees; heel groot).

Als een rode draad door de avond: Stanley´s leeftijd (haha).
Deze man schreeuwt ervaring en heeft leuke anekdotes.
Over hoe hij Phil Collins niet herkende in een lift en hem vroeg: ´Am I wearing something from you?´, of over Delamar dat vlam gevat had (2 dagen na opening) en hij de reacties vanuit het publiek niet helemaal kon plaatsen - tót hij de vlammen zag.

Hoe heerlijk vond ik het, dat juist hij ´Diep In De Zee´ bracht.
De Kleine Zeemeermin is mijn forever alltime favorite Disneyfilm en dat gaat never nooit veranderen, dus GENIETEN.
Sowieso de liedjes van Disney; love the magic; Tarzan, LionKing.
1 ding; Anastasia is NIET van Disney - dat wordt vaak gedacht, maar nee.
Dat weet ik dan weer omdat dit óók 1 van mijn favoriete films is.

Stanley haalde de 2 jongste zangeresjes uit het koor naar voren (10 jaar) en het oudste lid (74) dat 70 jaar zingt.
Één van de meisjes verklaarde dat ze al zingt sinds haar 4e, waarop Stanley tegen Martijn zei: ´6 jaar, dat is net zoveel ervaring als jij!´
Lekker spotten met elkaar; Martijn wist Stanley ook te pakken, toen Stanley hem vroeg of hij Phil Collins kent - ´dat was vast voor jouw tijd he?´
Martijn gaf adrem antwoord: ´ik ken hem wel, maar hij was voor mijn tijd ja, net als jij!´
Samen brachten ze; ´Er valt een zwarte schaduw´ uit Elisabeth. KNAP!

Muziek is tijdloos en verbindt. 
En elke artiest die bij Musical Nights staat heeft ooit wel gedroomd van dit podium, van een rol in een musical.
Die droom begon waarschijnlijk op een zolderkamertje, waar hij/zij zichzelf omhoog heeft gepraat in plaats van omlaag..

Nandi!

Wat is zij een tof mens! Zó ontzettend grappig en gevat.
Want als Company ooit naar Nederland komt, dan zet zij een tentje op voor de auditieruimte, haha.
Maar bovenal is ze een groot musicalster.
Niet normaal hoe goed zij kan zingen, met waanzinnig veel gevoel voor expressie. 
Van heel klein - zittend op het podium (My House) - tot heel groots. 
In Mill heb ik haar voor het eerst live gezien en was behoorlijk overdonderd en verrast. 
Gisteren heeft ze het weer fantastisch gedaan; oprecht, als je mij vraagt naar de line-up voor het volgende seizoen; MARTIJN! MARTIJN! MARTIJN!.. en dus ook Nandi sowieso. En Tjindjara, en Brecht en, en, en.. Haha.
Haar interpretatie van ´That´s The Way It Is´ van Celine Dion, vond ik zó mooi.

Danique is een pareltje. 
Ik had haar hiervoor natuurlijk pas 1x gezien, bij Elisabeth. 
´Mijn leven is van mij´, legendarisch lied, waanzinnig gezongen door haar.
De musical zelf vond ik wat te donker, maar wat een talent is zij!
Bewonderenswaardig hoe zij uit haar comfortzone stapte door een totaal ander genre aan te pakken, samen met Stanley. 
Grappig dingetje; ik kon niet aan de gedachte ontsnappen dat ze me een beetje doet denken aan Nina Dobrev (Elena - Vampire Diaries).
Samen met Martijn bracht ze de Phantom naar het IJsselsteinse podium; ´All I Ask Of You´, wondermooi.

¨YES LEUSDEN!¨

En als ik aan Anne denk, dan moet ik vooral heel erg hard lachen om haar gevoel voor topografie. 
Ze dacht even in Leusden te zijn, de hilariteit.
Het voelde wel donders herkenbaar; ik heb soms ook van die momentjes, zéker in mijn ik-ben-kapotmoe-status van gisteren. 
Mensen moesten me 3 keer iets zeggen, 5 minuten later was ik het alweer vergeten.
Enthousiasteling op het podium hoor. Helemaal Tina.
Samen met Martijn ´Shut Up And Dance With Me´.
Alles met Martijn is gewoon tof - he-le-maal niet bevooroordeeld.

Ook leuk;
De Griekse God van de avond was érg onder de indruk (neuh) van het feit dat er een liedje aan hem opgedragen werd door de dames uit de line-up.
Het rad van fortuin zorgde deze avond weer voor fijne lachmomentjes en anekdotes.

Allerliefste Martijn; ster en zonnetje in 1.
Wat een fantastisch avontuur hebben we beleefd 2 jaar lang. 
Vanaf het eerste moment, het nailen van 1 van mijn favoriete fictieve karakters Christian, wist ik; dít wordt een blijvertje.
En toen bleek ie ook nog eens een prachtig mens te zijn. 
Nooit had ik verwacht dat iemand me nog zo zou kunnen raken, zoals Bouke dat ooit gedaan heeft, om op die manier te voelen. 
Hallo, plekje in mijn hart voor altijd.

Ik heb al veel geschreven over wat deze momenten voor me hebben betekend en gisteren werd het helemaal afgerond.
Martijn sprak mooie woorden, over 2 onvergetelijke jaren hier in Nederland, over zijn laatste optreden voordat het avontuur in Duitsland start en over hoe bijzonder het was dat hij dit met ons, het publiek, mocht delen. 

Blessed dat ik die jaren heb mogen meebeleven, bijzondere highlights heb mogen ervaren en het met hem samen kon afsluiten met, jawel, een rood wijntje!
´Nu kan het eindelijk eens een keer!´
Cheers op alle memories die voor eeuwig vrolijk in m´n hoofd dansen; die ik zal koesteren en cheers op iets nieuws.

Dass ist so toll.
Voor Martijn probeer ik de Duitse taal weer een keer te tolereren.
Martijn gaat vreselijk gemist worden, door mij en door vele anderen.
´Zoveel liefde opgebouwd.´
Het besef daalt in, dat alles anders wordt.
Want naar Hamburg ga je niet ´zomaar´ eventjes. 
Gelukkig is daar Musical Nights.
En ik ga keihard manifisteren dat hij oneindig op de line-ups geplaatst wordt.
Martijn Noort boeken, Martijn Noort boeken, Martijn Noort boeken.

Bijzonder, samen met Martijn deze periode afsluiten, met een rood wijntje in de hand, cheerend, alsof het zo hoorde te zijn.
Bij Moulin Rouge zat ik altijd met een rood wijntje en Martijn kon na zo´n show (hoe graag hij het ook zou willen) natuurlijk nooit een wijntje drinken.
En nu, is het rode wolkje echt helemaal rond. 
Heel dik knuffelen. Nog een keer heel dik knuffelen. 
Ontzettend waardevol, dat was het geluksmomentje van gisteren.
Lianne is pro spontane foto´s maken, fijne visuele herinneringen aan deze avond. 

Lieve, lieve Martijn; dankje voor alles wat je gegeven hebt de afgelopen jaren. In jouw rol van Christian en door wie je bent. 
Martijn, Zonneschijn.
Van grootse betekenis. 
Alle geluk van de wereld is je van harte gegund; maar wel snel terugkomen!
Ik schreeuw; NOAH, NOAH, NOAH!

En nu op naar Hamburg. 
Off we go, someday. Agenda´s naast elkaar en plannen maar. 
Dát en het trotseren van een Duitse musical, we hebben het voor je over.

Come What May.