Home » Weblog » My Way

My Way

Gepubliceerd op 21 september 2016 12:12

Wauw, wat een ongelooflijk, onvergetelijk, bijzonder weekend heb ik beleefd. Een weekend dat begon bij Heleen. Heleen is talentvol. Heleen mag zelf weten wat zij in mijn haar knutselt en dat heeft altijd een waanzinnig resultaat. Vrijdag heb ik me tegoed gedaan aan knippen/kleuren. 'Gelukkig worden bij Heleen'. 
Tevreden reisde ik naar Gendringen, alwaar de overheerlijke gebakken aardappeltjes al voor me klaar stonden en Balto me vrolijk begroette. Oef, die knappe kat wordt steeds mooier. Een echte koning. <3
's Avonds stapte ik met mama op de fiets naar Ulft. Voor de 4e keer liet ik een tattoo zetten bij tattooheld Henny. Na 1 van de 2 zeeleeuwen, 'Once Upon A Dream' en 'Feeling Good', zou hij nu Music = Love zetten, op mijn rechterpols. 
Het was erg gezellig en we praatten over de eigenwijsheid die we met elkaar delen. Stront-eigenwijs, zeg maar gerust. Haha!
Binnen no-time stond mijn nieuwe tattoo. Ik ben er onwijs trotsig op. Een zéér betekenisvolle tattoo, welke ik voor altijd bij me zal dragen. Hiervoor heb ik werkelijk het juiste moment gekozen, precies vóór Viva Las Vegas.
Natuurlijk werd de volgende tattoo besproken. Er is nog geen afspraak gemaakt, maar het idee is klaar. Deze zal zo rond mijn Bday gezet worden, aangezien ik een tattoo als Bday-presentje krijg. :) Verslavend? Nee joh! 
Máár mijn tattoos hebben stuk voor stuk zo'n grote betekenis voor me en ze zijn doorgaans 'klein'. Klein, maar groot dus. Voor mij geen; ik-ga-even-in-de-shop-kijken-of-er-een-leuk-plaatje-hangt-en-deze-dan-maar-laten-zetten. 

                  Tattoo1.jpg Tattoo2.jpg

Zaterdagochtend vertrok ik heel vroeg naar Heleen. Alweer. Zij zou mijn visagie doen. Jes, eens in de zoveel tijd laat ik me helemaal betuttelen. Sparkling! Ik had nog een mooi gouden bandje gevonden die creatief in m'n haar gedrapeerd werd. Look compleet! Nou'ja bijna dan, want het koningsblauwe jurkje (ik moest en zou royal blue dragen), bewaarde ik voor de avond.
In Ede werd ik opgepikt door Ingrid. Met haar heb ik wederom een nieuwe EM-vriendin mogen begroeten. Samen met haar en een stel andere lieve mensen heb ik een enorm gezellige middag beleefd. Wat hebben we het fijn gehad met elkaar. Er werd nog erg hard gelachen om een actie van Bert & Jannet. Zij zijn zó grappig. 


En toen.. het Van der Valk Hotel. Ik werd er niet heel erg blij van. Eerst bleek dat ik op een heel andere verdieping zat dan Lia & Richard, terwijl die kamers samen geboekt zijn en toen ik de hal in wilde- lukte me dit niet omdat het pasje niet werkte, waarna ik weer opnieuw bij de balie moest wachten.
Vervolgens werd ik verrast met een kamer met 3 bedden. In m'n eentje. Like seriously? Misschien hadden ze het vermoeden dat ik heel wat van plan was die avond? Het is tenslotte Viva Las Vegas.

IreneVivaLasVegas-1.jpg
Tegen een uurtje of 6 begaven wij ons naar de lounge die een verdieping onder de zaal zit. Daar hebben we kunnen genieten van een stukje soundcheck. Heerlijke opwarmer. Dit onder het genot van een rood wijntje. Tradities, tradities.

In de Viva Las Vegas zaal was het meteen gezellig. We zaten aan praktisch dezelfde tafel als vorig jaar (en het jaar daarvoor) en we hadden leuke buren.. De familie Berckvens. Jolien zou zo mijn kleine zussie kunnen zijn. Ook zij was (wist ik niet) in royal blue gehuld. 
Ik miste de Burning Love op de drankkaart zo erg dat ik bij het bestellen van de Love Me Tender Cocktail telkens zei; 'doe maar een Burn.. eh, Love Me Tender.'
Maar oe, wat was deze verrukkelijk!

    LiaIrene-1.jpgIreneMarinaLoveMeTender.jpgJolienIrene.jpg

Bright light city gonna set my soul, gonna set my soul on FIRE!
De show was fan-tas-tisch! In eerste plaats omdat het voor Bouke en heel belangrijke was; met de premiere van 'Come a little bit Closer'
De eerste set vloog voorbij. Nou'ja, voor mij niet helemaal, want vanaf een halfuur voor het einde moest ik nodig naar de wc - ik werd al Mrs. Pee genoemd.
Eigenlijk wilde ik het liefst de zaal uit rennen, maar ik ben heel stellig in het niet-weggaan-tijdens-een-fenomenale-show. En dat is maar goed ook, want zeer verrassend startte Bouke's videoclip - de eerste vertoning, op 't eind van de eerste set. Onder luid applaus en gejoel, prachtig. Natuurlijk volgde er een staande ovatie. 
Na afloop van de videoclip kwam Bouke weer ten tonele en werd de single live gebracht. Marina en ik konden niet anders dan blijven staan. Het was Bouke's big moment. Dit heeft overigens de video niet heel goed gedaan, want het eerste gedeelte heb ik weg moeten knippen omdat deze nogal wiebelt - ik vergat in mijn enthousiasme totaal dat bewegen en filmen niet samen gaat.
Nadat ik een gebaar naar Jolien maakte, sprong zij ook vrolijk op en evenlater werd ze door Bouke het podium op gehaald. Lucky girl! 

1-12.jpg
Als je dacht dit mijn enige ik-kan-wel-naar-het-plafond-vliegen-momentje was, heb je het mis.
Later in de show volgde er nog één. Want nog nooit is 'My Way' zo belachelijk goed gebracht. Bouke sprak woorden vanuit zijn hart, alsvorens de song startte. Normaliter ga je weer zitten bij 'My Way', maar Marina en ik konden dat niet. Dit moment was té belangrijk voor Bouke. De sfeer in de zaal vertelde dat iedereen dit voelde. Aan de ene kant is het jammer dat ik het niet vastgelegd heb op video, aan de andere kant denk ik; dit goosebumps-moment valt totaal niet te capturen op film. Het zit in de harten van de aanwezigen.
Bouke's 'Come a little bit Closer' spetterde voor de 2e keer net zo als de eerste. Deze keer was het alsof de videoclip nogmaals geschoten werd. Er werd gretig gebruik gemaakt van de ruimte tussen het podium en de eerste rij tafels. Kaylee danste met Richard en ik haalde Marc weg bij zijn tafel voor een swingende 3 minuten. 
Dit was veel meer dan een single-presentatie. Dit was een omarming van wie Bouke écht is.
Naast deze bijzondere momenten, werden klassiekers van Elvis en Tom Jones gespeeld. Ook een paar nieuwe liedjes, waaronder Crazy Little Thing Called Love, welke zó goed bij Bouke past - net als bv. FIRE!

BoukeSilhouette.jpg
Het officiele BoukeL8 verslag is te lezen op www.boukeL8.nl.
Bouke & ElvisMatters band. You gotta love it.

Een grappige pauze-anekdote (behalve het rennen naar de wc); Ik vertelde Olav dat ik de Burning Love miste, waarop hij zei; ''Oh, wacht maar.. die komt nog.'' Haha, lieve Olav ik doelde niet op het liedje, maar op de cocktail.
OlavIreneFootloose.jpg
Ik kwam de héle avond bekenden tegen met wie ik leuke, grappige, gezellige momenten had.
Walter deed op mijn verzoek de 'meeuw' nog een keer en Melissa & Marijke beukten op me in toen ik met Rolf stond te praten, waarna Melissa zich nog even voorstelde aan Rolf, met wie ze zojuist op het podium had gestaan - haha.
Ik deelde enorm veel BoukeL8 visitekaartjes uit, mensen waren heel positief over m'n nieuwe tattoo en er waren momentjes die ik voor mezelf houd. Zo speciaal dat ze letterlijk onbeschrijfelijk zijn.
Zoals altijd was het naderhand nog een waar feestje. De afterparty. Eerst in de foyer en later in de Ozzo bar. Wat hadden we fijne momenten met elkaar. One big happy family. Ik val in de herhaling, ik weet het. Maar zo voelt het écht. Het hoort zo. Samen. 
Music = Love. Dat is het!

MusicisLove.jpg
Jullie zijn stuk voor stuk speciaal. 
De middag; Lia, Richard, Astrid, Wim, Bert, Jannet, Marion, Franckie, Ingrid.
Aan tafel; Marina, Kaylee, Anja, Lia, Richard, Tiny en Marijke.
Viva Las Vegas; alle lieve mensen met wie ik een plezierig samenzijn heb beleefd!

Rond kwart over 2 rolde ik mijn slaapkamer in. En typisch Irene begon ik weer enthousiast aan mijn verslag van de show.
Halverwege het schrijven appte Marina, waardoor ik rond 4 uur zo'n beetje klaar was.
Ik liet het bad vol lopen en kwam daar om half 6 weer uit, om eindelijk te gaan slapen.

Gegeven het feit dat ik maar 2 uurtjes geslapen had, was ik verrassend wakker de volgende dag. Met Lia en Richard dronk ik een lekker theetje op het zonnige terras van Van der Valk. 
We namen alle tijd, waardoor we voor een lift stonden die haar deuren niet meer voor ons wilde openen. De kaarten waren geblokkeerd, want de tijd voor uitchecken was verstreken. Zeg, we hadden écht nog 2 minuten hoor! 
En zo stond ik wéér in de rij bij de balie.

Roadtrip naar Assen. Heerlijke broodjes in Apeldoorn (in het wegrestaurant). Cultuurshock in Assen. 
Stel je voor; je komt net bij een Viva Las Vegas show vandaan, waar iedereen uitgedost is en lovend over de artiest die op het podium staat en je staat ineens op een feest waar vele piraten-artiesten optreden die een bepaald publiek met zich meebrengen. Werkelijk.. Ik stond letterlijk met m'n mond open in de rij. En dat bedoel ik niet lullig, maar het was écht alsof ik ineens in een heel andere wereld was beland. Toen Lia mijn reactie zag, ontstond er een ware lachkick. De tranen rolden over m'n wangen van het lachen en ik leek er ook niet meer uit te komen.
Toen was het nog leuk.
Later op de avond werden we geconfronteerd met vechtende mensen, agressie, mensen die aan je zitten, drukte, warmte én de chaos van Radio Continu; het programma wordt ALTIJD omgegooid of loopt uit. Al-tijd!
Gelukkig hebben we niet alleen frustratie gekend. Rene K. mijn wijnbuddie en zijn vrouw Wendy weer zien was superleuk! Zonder wijn, want 1 avond is genoeg (haha).
Jochem gaf me de taak die ik in Beesd ook al van hem gekregen had. ''Let jij even op het geluid?'' Sure.
Wendy en Jochem stonden lovend naar me te wijzen vanaf de trap. Zo behulpzaam he?

                                    ReneIreneAssen1.jpg ReneIreneAssen2.jpg

Natasja had 'ruzie' (soort van) met één van de backstage mensen van Radio Continu. Die vrouw kon het niet helemaal hebben dat Natasja door artiesten uitgenodigd werd om naar achteren te komen.
Verder trof ik Hansie, Hetty & Jaco, Hermien & Koenraad.. Nice!
Bouke zette weer een fijn optreden neer. Ik had bedacht zijn nieuwe single vanaf het podium te filmen om zodoende het publiek vast te leggen. Leuk! Hoewel het toch véél mooier is als iedereen voor Bouke komt. 
Bouke was, net als wij, nog helemaal in een roes van de avond ervoor. Onvergetelijk.

HansieNatasjaIrene.jpg
Lia, Richard en ik zijn letterlijk weg gevlucht van dit feestje..
Op het station moest ik serieus (heb ik weer hoor) de trap die eerder in Zwolle stond trotseren, op mijn hakjes. Dit werd me, toen er netjes op me gewacht werd, door de conductrice verteld; ''deze trap stond eerst in Zwolle.'' Juist! Dé trap waar ik altijd over zeurde. Die trap! Dit geloof je toch niet?

Iets tegen 00.00 was ik eindelijk thuis. Moe maar voldaan. 2 totaal verschillende avonden. Mijn leven is avontuur. En deze kant van dat avontuur heb ik allemaal te danken aan het feit dat ik in 2006 met Bouke in contact kwam. 

Destiny.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Hans
2 jaar geleden

Topper!

Ineke
2 jaar geleden

Wel wel Irene wat kan jij schrijven zeg, je bent iemand met veel talenten net als Bouke want die kan ook werkelijk bijna alles.
Het verschil van de 2 avonden kan bijna niet groter , dat je voor keur uitgaat naar Zaterdag is dus heel begrijpelijk zo een concert willen we wel elke week..
Leuk te lezen dat je Bouke al volgt sinds 2006 dus je hebt allles zien gebeuren rond hem.
Bedankt voor het mooie stuk dat je hebt geschreven van een geweldige avond.
Groetjes Ineke