Home » Weblog » Rock the boat. <3 the boat.

Rock the boat. <3 the boat.

Gepubliceerd op 17 oktober 2015 13:39

Ik ben nu al een week thuis en begin langzamerhand een beetje op aarde te belanden. De herinneringen springen & dansen nog altijd vrolijk door mijn koppie. Tijd om er weer een paar weg te schrijven, in het (gok ik) laatste deel van m'n verhaal over de onvergetelijke ElvisMatters Cruise.

Woensdagochtend bereikten wij Valetta, Malta. Velen hadden ervoor gekozen héél vroeg deel te nemen aan de excursie. Wij niet. Rustig ontbijten en op eigen gelegenheid Valetta in. Dat wil zeggen; haven en omgeving. Erg veel hebben we niet gezien. Er werd vooral genoten van het lekkere weer. Heerlijk warm en zonnig. We bezochten voor het eerst tijdens deze reis een Hard Rock Café en we kwamen Ryan Reynolds tegen. Helaas niet in levende lijve, maar toch aangenaam. *Valt in katzwijm*.

21.jpg
Na ons bezoekje namen we uitgebreid de tijd om ons relax klaar te maken voor de middag; Bouke rocks Elvis. We lieten overal (lees; in de buffetzaal, in de liften, in de gangen) nog wat flyers achter en hadden er onwijs veel zin in.

Bouke rocks Elvis, een waar genot. De zaal; Teatro L'Avanguardia, die maar liefst 1600 stoelen telt en 3 dekken hoog is, liep vol. Naast de reizigers van ElvisMatters (waarvoor plekjes vooraan gereserveerd waren) waren er passagiers van de MSC Fantasia met allerlei nationaliteiten. Uniek; een concert op een schip, terwijl deze over de middellandse zee vaart.
Dit is al kippenvel-verwekkend.
Bouke rocks Elvis is overigens de eerste grote live show die ooit gegeven is op de MSC Fantasia.

Bouke heeft zichzelf op een weergaloze manier laten zien. Mensen die hem nog niet kenden (anderen ook trouwens), moeten weggeblazen zijn door het muzikale geweld op het podium van de MSC Fantasia.
Een officieel verslag over 'Bouke rocks Elvis' en 'Bouke Unplugged' is te lezen op; boukeL8.nl

17.jpg 18.jpg

Trotsig. Dát ben ik. Iemand die speciaal voor je is, zoiets bijzonders zien doen, is magnifiek.
Vooral het moment waarop Bouke een vlag, met daarop Elvis, om zijn nek sloeg en daarmee Elvis op een gedenkwaardige manier eerde, bezorgde me vleugeltjes. Ik werd er zelfs zo emotioneel van dat er traantjes over m'n wangen rolden. Tien lagen kippenvel. Indrukwekkend. De klanken van 'An American Trilogy' waren treffend bij wat Bouke op het podium stond te doen. Weten dat dit never nóóit meer gebeurt, maakte het nóg intenser.

De reacties naderhand en bij thuiskomst spreken voor zich; het concert was groots! Ik heb zowaar alle shows van Bouke gezien en deze mag, met name door de beleving en een onvergetelijk moment, tot de favorieten gerekend worden. Sowieso, de hele setting was wondermooi. Bouke en de fantastische ElvisMatters band, de kleuren, licht, geluid, alles klopte.

De airco was iets minder leuk. Daar zaten wij met onze neusjes precies voor, waardoor we het ronduit koud hadden. Trouwens, de hele week was de airco niet m'n beste vriend. Mijn stem lag maandag (of zo) al op dek 6 en heeft daarna los van mij denk ik alle andere dekken ook gezien. Met keelpijn tot gevolg.

Na de show hebben we heerlijk gegeten, waarna ik de video's en foto's van het concert op de laptop gooide en 'An American Trilogy' (meerdere malen) werd bekeken.

Woensdagavond; weer een vrije avond. Wat doe je dan? Die breng je volledig door in de Manhattan Lounge, juist! Een heel fijn avondje. Één om te koesteren. Mooie gesprekken, dansjes, lachen, samen zingen (o.a. Good Luck Charm die - *grom* - uit de setlist gegooid was; goedmakertje). Ook enthousiasmeerde ik Merijn voor de Strawberry cocktail, die ik gedurende de week al vaak genuttigd had. Zó verrukkelijk! 
Rolf's; 'Tell me your Bouke Story' noem ik 'epic'.

22.jpg
Donderdag, dé dag van Bouke Unplugged. Daar waar we allemaal zo naar uitkeken. Het schip was ondertussen al sinds 13.00 de vorige dag onderweg naar Palma de Mallorca en vaarde over wilde wateren. Menig passagier was ziek die dag. Ook Marina. Zeeziek, ik had nergens last van. Natuurlijk voel je dat geschommel voortdurend - zéker als het stormachtig is, maar mijn maag tolde niet.

Tegen de tijd dat het privé-event, de intieme show voor ElvisMatters reizigers begon, voelde Marina zich gelukkig beter. We bemachtigden mooie plekjes en hebben genoten van een fijn concert. Unplugged, dat is beeldschoon. Vooral 'I Am Sailing'; welke speciaal voor de cruise gebracht werd en 'You Are So Beautiful' sprongen eruit. Klein, warm, prachtig. Naast deze 2 liedjes stonden ook 'What'd I Say' en één van de pareltjes; 'His Latest Flame' nieuw op de setlist. Jammerlijk genoeg was o.a. bij deze songs de akoestiek iets minder, waardoor Bouke's zang een beetje wegvalt op de video's. Nog een keer. Nog een keer. Dan mag meteen 'Good Luck Charm' er ook bij. Ja!
Dat we op zee waren, werd maar weer eens duidelijk toen het gordijn achter de muzikanten heen & weer waaide en zelfs de muzikanten af & toe wiebelden.

16-1.jpg
Naderhand hebben wij een fotoshoot met de ElvisMatters band ontketend. Het begon met Nino. Hij stond voor een mooie achtergrond en Marina ging met hem op de foto. Ik maakte gretig gebruik van de gelegenheid om er telkens wat muzikanten bij te roepen. Uiteindelijk stond pardoes de hele band er. Uiteraard mocht Bouke niet ontbreken. Hij was ondertussen bijna klaar met zijn meet & greet en voegde zich enthousiast bij het gezelschap.
Als je iets leuks organiseert is het logisch dat meer mensen hun kans grijpen en zo stonden zij daar nog wel een tijdje. Ha ha!

19.jpg

Na dit zoveelste fijne momentje in de L'Insolito Lounge, gingen we met z'n allen naar het dek om een groepsfoto te maken. Dé uitdaging; iedereen op de foto krijgen zónder andere reizigers. Ik ben benieuwd naar het resultaat.

De buffetzaal. Again. Eten. Always hungry. Jes.
Jurkje uit, casual kleding aan.

Land in zicht! Rond 21.00 bereikten we Palma de Mallorca. Het feesteiland. Feest hebben we echter niet gezien. Wel souvenirs-winkeltjes, gezellige straatjes, koetsen met paarden en ijsjes. 's Avonds ergens rondlopen als toerist is aanzienlijk minder leuk dan overdag. We hadden ervoor kunnen kiezen een kroeg in te duiken, maar onze voorkeur ging uit naar de Manhattan Lounge op de MSC Fantasia. Dat was tenslotte onze favoriete plek.
Met dit in ons achterhoofd, besloten wij de eerste bus terug naar het schip te nemen en een heerlijk drankje te nuttigen in de Manhattan bar. Ons laatste avondje op de MSC Fantasia.

De volgende ochtend moesten we om 10.00 onze cabin uit zijn. Samen met Lia en Germana zei ik gedag tegen de lieve man die onze cabin ten alle tijde netjes maakte en checkte ik uit. Mijn CruiseCard, waarmee ik op het schip in en uitcheckte, drankjes bestelde en m'n cabin in kon, is één van de leuke fysieke herinneringen die ik mee mocht nemen naar huis.

Met Marina en Nicole at ik voor de laatste keer in de buffetzaal en liep ik nog wat rond op het schip. Ongelooflijk hoeveel mooie herinneringen we daar gemaakt hebben.

's Middags verzamelde de ElvisMatters groep zich in de wijnbar (de plek waar de groep altijd samenkwam met b.v. excursies). 
Wij hadden de grote eer om in stijl van het schip te gaan. Een bijzondere afsluiting van onze cruise. Blue Spanish Eyes.
Bouke, Marina en Nicole verheugden zich op het thuiskomen bij hun mooie gezinnetjes en ik? Ik mocht weer naar mijn konijn. Ha ha!
Bij het wachten op de koffers nam iedereen afscheid van elkaar. Kus, kus, kus, kus, kus, kus, kus, kus, kus, kus.. Ik kan nog wel even doorgaan, maar dat doe ik lekker niet.

2 bussen brachten ons naar het centrum van Barcelona. Naar het hotel waar we de eerste nacht van de vakantie hebben doorgebracht. Ik werd lichtelijk emotioneel toen we wegreden van de MSC Fantasia. Er zullen voor altijd vele memories op dat schip liggen. Memories van duizenden passagiers, iedere week weer. Memories van ons. Memories die wij met ons meenemen en nooit zullen vergeten.

20.jpg
In Barcelona kon een ieder die middag zijn/haar eigen gang gaan.
De La Rambla. Nog een keer. Nu met Nicole erbij.
De McDonalds. Nog een keer. Nu met Nicole erbij. Ha ha! Zon, maar géén zee en strand.
Van Marina kreeg ik een nieuwe dromenvanger-ketting. Typisch mij. Mijn dank is groot.

Marina was de eerste die vertrok, zij had een eerdere vlucht (naar Dusseldorf). We namen in het centrum afscheid van elkaar. Met Nicole huppelde ik vrolijk verder door Barcelona.
Rond 17.30 kwamen wij terug in het hotel. We namen afscheid van Bouke (voor de zoveelste keer) & Henk en wachtten op de bus die ons naar het vliegveld zou brengen.

En daar liep ik weer, met mijn 2 roze polkadots koffers. Op Barcelona Airport.
15 kilo in de grote koffer en 10 in de handbagage. Bij het wegen kwam ik erachter dat de verhouding op 16 / 8 lag, dus moest er 1 kilo overgezet worden naar de kleine koffer. Dat doe ik wel eventjes, hoor. Op pure schatting. Bam, meteen precies 1 kilo. Ik verdiende een schouderklopje, vond ik. 

23.jpg
Incheck (die overigens vele malen sneller ging dan op Eindhoven Airport), een vies & duur broodje en wat rondbanjeren door winkeltjes. Ik was er wel klaar mee. Ik wilde naar huis. De lucht in. Vliegen. 
De dame van Barcelona Airport leek het hier niet zo mee eens te zijn. We stonden heerlijk voor in de rij, maar werden er weer net zo uit gestuurd, omwille van onze plaatsen. Rij zoveel tot zoveel mag eerst. Truida kwam verbaal in actie en Nicole dacht dat ik het was die; 'Gorilla!' riep. *Gniffel*

Ready for take-off. En weer was ik doof. Serieus, die luchtdruk heeft een grote werking op me. Ik kon niks verstaan van wat Nicole tegen me zei.
Wauw; Parijs in het donker vanuit de lucht is ronduit; WAUW! Lichtjes, wegen die zich samen in allerlei figuren vormen, pure magie. Ik houd van vliegen. Echt wel.
Ploep, toen ik gaapte floepte zo de druk van m'n oren en ervaarde ik normaal geluid als la-waai! We waren inmiddels bijna geland. Schiphol Airport.

Daar ging het weer; ''Irene haar koffer.'' Huppakee. Ja, ze valt op. We hadden de koffers snel bij elkaar en Nicole haar man & kids stonden al (praktisch met hun neusjes tegen het raam geplakt) met roosjes in hun hand op haar te wachten. Zij moesten iets langer wachten want Nicole haar koffer was tijdens de vlucht beschadigd.
Nogmaals nam ik afscheid van de vele bijzondere mensen waarmee ik op reis was geweest. 

Toen ik de hal uitliep, kwam Mattanja er net aan - timing. Zij haalde me op van het vliegveld. Super, want nog een nacht ergens doorbrengen of wachten op de eerste trein in de ochtend, na zo'n reis, is natuurlijk geen optie. Ik nam afscheid van Nicole en met Mattanja liep ik naar de parkeerplaats.

Gbye prachtige reis, hoi Bennekom. En zo we reden weg van het vliegveld...

I'll always remember (in willekeurige volgorde);
*De mooie gesprekken
*De dansjes
*De prachtige steden
*De muziek
*De liften
*De trappen
*De Swarovski-trap
*De luxe
*Het eten
*De verrukkelijke cocktails
*De vele mensen
*Het in / uitchecken
*De knuffels
*Het zingen
*Nick's & Walter's honeymoon
*De zonneschijn
*De regen
*Alle vestigingen van de McDonalds die we hebben bezocht
*De zee
*De honden
*De meeuwen
*De Manhattan Lounge, De L'Insolito Lounge, Teatro L'Avanguardia en alle andere waanzinnige plekken aan boord
*De hottub
*De lieve werknemers
*Het lachen
*Het huilen (uit mooie emotie)
*Cabin 11263
*Teenager en oudje
*De ElvisMatters groep
*De concerten
*De Elvis disco's
*Zoveel meer...

*Én Peter Verbruggen. Hij die dit alles mogelijk heeft gemaakt. Zónder hem geen cruise. 
Dankjewel, lieve Peter. 

Een dankwoord naar ElvisMatters; Thanks for this Incredible, Unforgettable Journey! Jullie hebben een geweldige reis neergezet. Met hulp van Harm de reisleider, die ook een pluimpje verdient, is ElvisMatters erin geslaagd het voor iedereen onvergetelijk te maken.
Ik kan niet wachten op de volgende reis die ik met deze groep ga beleven. Memphis 2017!
Bouke & ElvisMatters band; Jullie zijn ontzettend speciaal; in & out. ElvisMatters verrijkt mijn leven. Jullie verrijken mijn leven.
Marina, Nicole, Tiny, Paul, Lia, Germana en al die andere lieve mensen die mee waren op reis, mensen die ik al kende, mensen die ik heb leren kennen. Ik wil ze allemaal benoemen, maar ik ben bang dat ik ongewenst toffe mensen vergeet. Ik heb van iedereen genoten. 
Om het op Elvis' legendarische manier te zeggen; Thank you, thank you very much
We zien elkaar snel. 

24.jpg
I am sailing, I am sailing
home again, 'cross the sea
I am sailing stormy waters
To be near you, to be free

25.jpg

 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Jannet vos
3 jaar geleden

Jammer dat dit het laatste verslag alweer was, echt genoten van je verhaal.
Beleefde de reis iedere keer weer opnieuw????tot 8 november????????

Anita LAbee
3 jaar geleden

Geweldig mooi omschreven #slik

Henk Gieszen
3 jaar geleden

Hi Irene, thank you for the memory en de hele reis en evenementen blijven nog dagelijks terugkeren,niet alleen dat ik je mooie verslag weer lees,maar ook bezig ben om de filmpjes en foto's op de pc te zetten en alle herinneringen weer boven komen.
Zoals je zegt het concert met Bouke was zeker een van de hoogtepunten ,die ik ook allemaal bij EM bezocht heb,maar dit concert stak er wel bovenuit,wellicht door de entourage. Ook ik heb een paar dagen met een dikke keel en snufferig rondgelopen ,want de airco was geen pretje,maar van het zwemmen in het zoute zwembad knapte ik wel van op. Op FB plaatste ik een flyer van de Tcb cruise volgend jaar mei en deze heb ik in 2013 gedaan ook met EM en zou je eigenlijk ook moeten meemaken,want de Norwegian Jade van Ncl was plezieriger dan Msc ook qua service en faciliteiten,maar desalnietemin weer een onvergetelijke ervaring.Beste Irene tot horens/per mail-FB of bij een volgend evenement. TCB Henk

Sonja Celen
3 jaar geleden

Mooie herinneringen en heel leuk om te lezen. Dank je wel om Peter niet te vergeten.❤️

Nicole
3 jaar geleden

<3 <3 >3
Super verhaal!! Wat een mooie herinneringen!! >3 >3 >3

Ria Reijenga
3 jaar geleden

Lieve Irene,

Ik heb zo genoten van je verslag en ja ik beleef het ook steeds weer. Vond het leuk je ontmoet te hebben en zie je gauw weer bij Bouke. Liefs Ria

Astrid van Ommen-Valentijn
3 jaar geleden

Irene, wat een heerlijke spontane dame ben jij zeg en wat is het leuk jouw verhaaltjes te lezen. Zoals de rest als schreef, terugdenkend aan een geweldige aparte, unieke week. Ben je zeker dankbaar voor al de mooie momenten die je hebt vastgelegd en nu op naar mooie nieuwe dingen. Liefs Astrid