Home » Weblog » De zwaaiende oude man..

De zwaaiende oude man..

Gepubliceerd op 21 juni 2015 16:28

Het zwaaiende opa'tje..

Ik heb me klaargemaakt om naar mijn werk te vertrekken. Vrolijk, of niet, wandel ik richting de bushalte, met een heleboel dingen in m'n hoofd en 1 daarvan is 'het zwaaiende opa'tje'. Zou hij weer enthousiast voor het raam staan? Een onafgesproken traditie. Zwaaien naar deze schattige oude meneer, die me altijd doet stralen wanneer ik hem zie. De laatste paar meters die ik afleg voordat ik zijn huis passeer zijn meestal het moment waarop hij in m'n gedachten verschijnt. Het zijn de kleine dingen die het doen. Wanneer ik zijn bekende glimlach zie, ontstaat er op m'n mond een evengrote lach als die van hem.
Onze armen gaan de lucht in voor een vriendelijke groet.

Ik kom terug van een lange, maar ontzettend leuke werkdag, ik stap de bus uit en loop naar huis. Onderweg passeer ik het huis van 'het zwaaiende opa'tje'. Helaas, hij is er niet. Ik mompel een keertje en loop dan verder. Naar huis, zónder te wuiven. Gelukkig zijn er in Bennekom altijd wel mensen die je vriendelijk gedag zeggen en zit ik dikwijls in de bus bij grappige buschauffeurs. Maar zwaaien naar het opa'tje is een dagelijks, heugelijk moment. Een simpele wuif. 
Ik kom terug van een lange, maar ontzettende leuke werkdag, ik stap de bus uit en loop naar huis. Onderweg passeer ik het huis van 'het zwaaiende opa'tje'. Hij begint weer te lachen en steekt enthousiast zijn arm in de lucht. Ik word zó vrolijk van die man. Ik grijp mijn telefoon om op twitter te vertellen dat ik dit zó leuk vind. Een dagelijks, heugelijk moment. Een simpele wuif. 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.