Home » Weblog » O Happy DayS..

O Happy DayS..

Gepubliceerd op 16 juni 2015 16:08

Rood, wit, blauw & Retro..

Het is dinsdag. Dinsdag, en ik ben pas net een beetje bijgekomen van een BOMvol weekend! 'Jij zit in de trein, het theater of bioscoop' was weer heerlijk van toepassing. Kriskras door Nederland.
Mijn te gekke weekendje startte rood, wit, blauw. Het thema van 't teamuitje was namelijk 'Holland'. Werkelijk, ik heb nog nóóit zo'n tof teamuitje beleefd! We speelden in 4 teams 'Ik hou van Holland'. Compleet met wijntjes, biertjes en verrukkelijke hapjes. Wat hebben we gelachen! Nadat het afgelopen was, kon er nog geborreld worden. Eigenlijk wilde ik helemaal niet weg, máár er moest gereisd worden. Op naar Emmen. Jahoe!
Het feit dat Marina vertraging opliep (iets met een kapotte auto), waardoor ik met gemak ook wat later had kunnen vertrekken, kon me gelukkig niet van m'n vrolijke stemming afbrengen. Ik zat stuiterend in de trein. Maar dan ook echt; stui-te-rend. 

De B&B waar Marina en ik die nacht zouden verblijven leek wel een kasteel. En daar zat ik dan, in m'n eentje, in het bijna-een-kasteel-gebouw. De lach verdween nog altijd niet van m'n gezicht.
Ietwat later dan gepland reden we naar Retropop. 

Retropop, we hebben niet veel gezien, maar wát we hebben gezien was fantastisch! Toen we aankwamen wilden we weten waar Tom Jones later die avond het festival zou afsluiten, we waren er natuurlijk speciaal voor hem. We werden aangetrokken door leuke, gezellige, vrolijke country-klanken. Toen we dichterbij kwamen bleek Douwe Bob het publiek te verblijden met zijn superleuke liedjes. Genoten, hoor! Ik vind hem tof. Ja! Helemaal mijn ding. Ik wil méér.
Vraag jij je ondertussen al af waarom wij vanuit Bennekom en Dusseldorf naar Emmen gaan voor Tom Jones? Bouke heeft ons nieuwsgierig gemaakt. We moesten dat ooit met eigen ogen en vooral oren een keer meemaken. Live. Bouke zingt veel van Jones' songs op een weergaloze manier, dus wilden wij Sir Tom Jones zelf horen. Die man is oud, wanneer krijg je zo'n kans weer? Vast nooit meer.
Zó geen spijt van! Wát is hij fenomenaal live. Echt een beest. Een tijger! En dat op 75-jarige leeftijd. Het optreden ging te snel! Ik had minstens nog een uur langer naar hem kunnen luisteren én kijken.
Marina en ik ontmoeten iedere keer weer briljante figuren. Zo ook nu. We raakten aan de praat met een man die veel met ons gemeen had en hij was zó grappig, dat we voor het optreden en gedurende het hele optreden bij hem hebben gestaan. Gezelligheid joh! Marina kreeg meteen een hele waslijst aan Nederlandse artiesten mee waar ze dan maar albums van moet gaan kopen. Ha ha!
Omdat wij nogal opvielen in het publiek, iets dat ons vaker gebeurt (bij die Elvis-feestjes), werden we geinterviewd door iemand van het Noordelijk Dagblad. Ik heb meteen een heleboel promotie staan maken voor ElvisMatters en Bouke (er werd ons tenslotte gevraagd hoe we op Retropop terecht zijn gekomen). Hier is helaas in het artikel zelf niets van te zien, maar wellicht heeft het nieuwsgierigheid opgewekt.
'' Twee jongedames die de kleindochters van de 75-jarige grand old man zouden kunnen zijn, springen eruit. Voor Marina M. (39) uit Dusseldorf kwam Pinkpop 'nicht im frage', hoewel dat voor haar toch een stuk dichter bij huis was geweest. Ze trekt op met haar Nederlandse vriendin Irene (28) uit Bennekom. 'Ik kom voor de tiger van Emmen; Tom Jones. Zo'n kans om hem een keer van dichtbij te zien, krijg ik waarschijnlijk nooit weer.' Als de tiger wat lang op zich laat wachten, is ze ongerust: 'De tiger is toch niet in slaap gevallen?' Maar uiteindelijk stelt Jones haar niet teleur. 'Ongelooflijk, wat een vitaliteit die man op het podium uitstraalt. Hij is echt worldclass.' ''
En ze (ik dus) heeft weer video's! Uiteraard! Een aantal van Tom Jones en ééntje van Douwe Bob. Ik vind dat knutselen altijd zó leuk. Ook 's nachts om 2 uur. Ha ha, daarover later meer.
Meegenieten? Klik hier.
O, ik wil nog even zeggen dat het volgend jaar al 3 jaar geleden is dat Bouke & ElvisMatters band er stonden. Misschien leuk om ze in 2016 weer te laten schitteren?

Ik gok dat we rond een uurtje of half 3 richting dromenland vertrokken en om 8 uur alweer naast onze bedden stonden. Ontbijt. En daar waren we érg aan toe, na alleen een mini zakje friet op Retropop, voor een luttele 3,75 (of zo)! 

Een uurtje later zat ik in de trein, alwaar ik Kaylee op een verkeerd spoor (haha, heerlijk die woordspeling) zette, door te zeggen dat ik onderweg naar huis was en 's middags bezig zou gaan met de video's van die geweldige avond ervoor. Niets is minder waar, ik zat in de trein die me naar Zwolle bracht, waar ik vervolgens op de trein naar Utrecht stapte, om daarna de trein naar Eindhoven te pakken, vertraging op te lopen en toch op 't nippertje de trein naar Helmond te halen. Helmond, daar waar Kaylee woont. We hadden namelijk een verrassingsfeestje voor haar georganiseerd. Een bachelorette-party, want over 2 weken trouwt zij met haar prins.
En de verrassing was er zéker! Haar zus belde aan, de deur ging (na een tijdje) open en daar stond ze, keihard te lachen.. ''Wat doe jij nu hier? Jij zat in de trein!'' Jes, in de trein naar Helmond. Niet naar huis. Ha ha!
We zetten Kaylee in een Kaylee-proof nonnen-pakje en reden naar Eindhoven City. Aldaar was het lekker druk dankzij Guus Meeuwis. Hier mocht Kaylee, met een bord om haar nek & een mand in haar arm, spekjes gaan verkopen aan mannen.
Dit trok veel bekijks en veroorzaakte hilarische situaties. Deel 1; érg geslaagd, maar dat was pas het begin.
De tomtom instellen zónder dat zij zou zien waar we heen gingen werd een hele uitdaging. O Happy Day zingend bereikten wij locatie 2. Een vintage fotoshoot met z'n allen. Súperleuk!
Je zou bijna denken dat we de classic auto's ook hadden geregeld, maar deze waren gewoon nét die dag naar dezelfde locatie komen rijden. Hallelujah (zingend), nog meer vintage stijl!
Het toffe feestje sloten we af met een potje bowlen en heerlijk eten. Ontzettend gezellig, een geweldige dag!
En toen kwam de klap. De klap van moeheid. Ik ben zwevend naar huis gegaan. In Eindhoven wist ik niet eens zeker of ik wel de goede trein ingestapt was. Ook te danken aan de gigantische drukte rondom Guus.
Bij thuiskomst was ik allang over de moeheid heen, waarna ik in mijn actieve fanatiekheid nog wat video's heb geproduceerd.

Wát een weekend. Wát een weekend.
Fun. Fun. Fun.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.