Home » Weblog » De mensen die je ontmoet..

De mensen die je ontmoet..

Gepubliceerd op 14 april 2015 16:02

Ik geloof in destiny, karma, telepathie, de kracht van dromen en meer van die dingen.. Waar ik ook van overtuigd ben is dat alles gebeurt met een reden, dat je mensen ontmoet omdat het zo hoort. Ze zullen altijd iets voor je betekenen, of ze leren je iets en vertrekken weer. Want waarom heb je eerst totaal geen interesse in iemand en leer je elkaar een halfjaar later kennen, waarna je een ontzettend grote band opbouwt die nooit meer te breken is? Waarom heb je direct een klik met iemand die je voor het eerst ziet?


Ooit had ik een hartsvriendin. We waren onafscheidelijk en voor mijn gevoel zouden we dat altijd blijven. 13 jaar lang beleefden we van alles en toen was het klaar. Zomaar. Het bizarre is dat dit me vrij weinig deed. Ik was toch al gewend aan het feit dat haar vriendje belangrijker was. Achteraf denk ik; zoveel heeft het niet betekend. Ja, het was leuk en ik lach soms nog heel hard om bepaalde herinneringen, maar het gevoel dat ik met mensen heb die nu in mijn leven zijn, heb ik met haar nooit gehad - denk ik. Naar mijn idee past deze relatie dus perfect in het; ze-leren-je-wat-kopje.


Ik ben altijd op pad. Gezellig, vrolijk, spontaan, vrij. Iets waardoor ik behoorlijk snel contacten leg. Dát vind ik leuk! En soms gaan die contacten meer betekenen dan een 'hoi-ik-weet-wie-je-bent'. Het meest recente voorbeeld is meteen heel tof..


''Ik wil nog niet weg! Zelfs als ik daardoor de bus mis, wil ik nog niet weg! Dan stranden we maar ergens in Arnhem, maar ik wil nog niet weg!'' Dat was zo ongeveer mijn reactie toen m'n moeder zei dat we 't laatste gedeelte van het concert van Mike & Colin (ja die heren waar ik al 2x eerder over schreef) zouden missen om de bus te halen. Grappig genoeg zaten er 2 mensen naast ons met hetzelfde probleem. Ook een moeder en dochter. Samen besloten we, hoe pijnlijk ook, de zaal te verlaten. ''Hadden ze de pauze niet wat korter kunnen doen?'' ''Was het concert maar eerder gestart.'' En zo mopperden we wat in het rond bij de bushalte. In de bus werd het steeds gezelliger. Dit gezellige busreisje resulteerde in contact via twitter; veelal gedeeld contact naar @mikeencolin. Maaike en ik zijn beiden verzot op frietjes van de Smullers, dus moest er een Smullers-date komen. Nadat deze tot 2 keer toe gecanceld was, werd 3x scheepsrecht. Klein detail; we gingen niet naar de Smullers, maar naar de McDonalds. Minstens zo leuk. We hebben die avond heel hard gelachen om Foute Vrienden & Superfans en kwamen tot de conclusie dat we veel meer deelden dan het leuk vinden van Mike & Colin. Maaike is stiekem een beetje verliefd op 1 van hen, al weet ze nog steeds niet op wie. Maar dat terzijde. Een week later stond ik weer in de centrale hal van station Arnhem, voor een avondje met Maaike. En we hebben nog veel plannen, waaronder het komende concert van de hierboven besproken heren.


Een ander voorbeeld is ElvisMatters. Een heel groot voorbeeld. Een betekenisvol voorbeeld. Dat ik blessed ben dat ik Bouke ken is 1 ding (door alle uitjes vele vrienden gekregen), maar hierdoor kreeg ik er ook een hele familie bij. Ik kende Bouke al jaren voordat ie ging samenwerken met ElvisMatters, dus ben door hem de Elvis (muziek) wereld ingerold. En ja, ik kan die muziek heel erg waarderen. Sterker nog; ik denk dat ik in een verkeerd tijdperk geboren ben. Ik mag natuurlijk niet vergeten de country ook even te noemen. Love country. Nou goed.. Ik leerde dus ElvisMatters kennen. Één grote familie. Werkelijk. Stuk voor stuk lieve, mooie, bijzondere mensen. Ik ben dankbaar. Nu ga ik bijvoorbeeld door het leven als 'een zotte doos'. Sowieso heb ik door dit deel van m'n leven vele vrienden gekregen. Mensen die speciaal voor me zijn & die nooit zullen 'vertrekken'.


En dan zijn er nog de vrienden uit de buurt, de mensen die ik vanuit mijn werkzaamheden ken etc, etc, etc..


Thank you for you part in my journey.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.