Home » Nieuws » Irene schrijft weer!

Irene schrijft weer!

Gepubliceerd op 3 april 2016 14:35

Op deze website..

Goed, de afgelopen anderhalve maand was op z'n minst 'vreemd' te noemen. Alle uitersten van emoties werden aangesproken.
Ik had het sowieso ontzettend druk. Vandaar dat de site wéér een beetje verwaarloosd werd. Inhaalslag? Jes !

Wat ik allemaal beleefd heb?
-2 fantastische concerten; Bouke in Concert en Bouke rocks Elvis.
-Een optreden in Emmen, alwaar wij ervoor zorgden dat Bouke goed vertegenwoordigd werd bij de verzoekjes.
-Mijn 4e tattoo werd gezet.
-Het is al meer dan een jaar geleden dat Peter overleed en we missen hem zó!
-Afscheid genomen van onze Mazzelpoes. Het schatjekatje werd 13 jaar.
-Slachtoffer geworden van dat vreselijk hardnekkige virus, waardoor ik tot 2x toe een belabberde week had. Zucht.

Bouke in Concert

Dat feestje in Café Crazy Times was bést even leuk. Gehuld in mijn vintage cat dress genoot ik van wel 4 liedjes. Wahoe! Er werden bierviltjes uitgedeeld waarop je verzoekjes kon schrijven, welke vervolgens gedraaid zouden worden op Radio NL. Natuurlijk kun je dan verwachten dat op ieder viltje de naam Bouke siert. We hebben in ieder geval wat mensen een gulle lach bezorgd. Na weer een fijn footloose-momentje vertrokken wij naar Tiny haar huis. De rest hoefden we niet te zien. Zelfs niet die ene die als een komeet gaat. Als een 'valse' komeet, zo bleek onderweg op de radio.

FootlooseBouke.jpg

De volgende ochtend stond ik voor dag en dauw op en pakte een heel vroege trein richting Beverwijk. Althans, dat was de bedoeling. Extra vroeg om bijtijds te arriveren voor de tattoo en alsnog te laat komen. Jes, dat is het OV. Stilstaan, onwetendheid uitspreken, doorrijden, stilstaan, onwetendheid uitspreken.. 
Omdat ik het reizen niet langer wilde laten duren dan het daadwerkelijk aanwezig zijn, huppelde ik nog een tijdje rond over de zwarte markt.
Ik ben onwijs blij met mijn tattoo. Hij staat voor 2 belangrijke typisch Irene dingen. Vrijheid en Jack Sparrow. <3

15 en 16 maart waren ronduit rotdagen. Peter missen we altijd, maar op zo'n het-is-een-jaar-geleden-dag is dat toch net ietsje meer of zo. 
Het langverwachte afscheid van Mazzel volgde een dag later. Één grote rollercoaster.

Inmiddels hebben we een 'nieuw' katje gevonden om de boel weer wat te doen opleven. Hij is nu 3 weken. Volgende week mogen we hem ontmoeten en in mei verwelkomen we hem in Gendringen. Het is een échte Ragdoll. Dit zijn zulke MOOIE katten.
De naam was nog even een issue; ik ben van de gekke, originele, bijzondere namen. Anders dan m'n moeder en broertje, die zelfs tevreden zouden zijn met Simba - heerlijk ONorigineel. Zelfs Azrael werd geopperd - da's niet alleen een afgrijselijke naam, maar doet je ook meteen aan die gemene kat van de Smurfen denken. Ie!
Uiteindelijk hebben we uit mijn lijstje namen een naam gekozen die we allemaal leuk vinden. Onze kat zal vernoemd worden naar een grote held én het is een naam die ik nog niet eerder (enkel bij de held) ben tegengekomen. 

Ik was al weken aan het blaffen - nee, ik hoef niet per se te lijken op mijn favoriete dieren - zeeleeuwen, toen het ineens wel zo erg werd dat ik nachten op rij niet kon slapen, omdat ik nonstop aan het hoesten was. Tegen de tijd dat het Bouke rocks Elvis concert plaatsvond was dit nog altijd niet minder geworden (ik had er toen 2 slapeloze nachten op zitten).
Gelukkig was daar Anja, met haar Fishermans Friend's.. dacht ik. Die dingen hebben me een grote nachtmerrie bezorgd. Een nachtmerrie waarbij ik helaas niet aan het slapen was!
Tijdens het concert waren ze lief voor me. Ik hoefde niet (echt) te hoesten en kon dus fijn genieten van al het moois dat zich afspeelde op dat podium!
Naderhand sloegen ze keihard terug. Een enorm enge hoestaanval, gevolgd door een slapeloze nacht waarin ik de smaak van deze snoepjes niet meer weg kreeg en het voortdurend leek alsof er eentje vastzat in mijn keel, is wat ik heb moeten trotseren. 
De nachten erna heb ik ook NIET geslapen. Pas toen ik 's woensdags een pil kreeg om me keihard in slaap te meppen, hervond ik mijn o'zo nodige nachtrust. De assistente van de fysio moest heel hard lachen toen ik belde om te vertellen waarom ik mijn afspraak had gemist.. :P
Hoe ik ooit al die video's, foto's en verslag online heb gekregen op professionele wijze, is me een raadsel. Ik ben trots, ha ha. De reacties/ waardering maken het de moeite waard !
Bouke rocks Elvis.
Het is altijd zó fijn om alle lieve mensen te zien. Ik schreef het al veel vaker; als je naar een concert van ElvisMatters gaat, ga je niet alleen naar een spetterend concert, maar beleef je ook een fantastische avond 'samenzijn'. Ik voel me als een visje in het water tussen het Elvis/ Bouke volk. Echt waar! One big happy family. Blessed to be part of it.
De duetten met Bastiaan waren zó bijzonder. De pure vriendschap spatte er vanaf. Bouke en Bastiaan doorleven hun karakter op het podium. Waanzinnig!

Ik kijk enorm uit naar 8 mei. Mama Likes the Roses - Moederdagconcert. Dat belooft weer een grandioze avond te worden !

Footloose is één van mijn typisch-Irene dingetjes en het is heel grappig om te ervaren dat mensen uit zichzelf beginnen over een footloose-foto. ''Wij moeten nog even een foto van onze schoenen maken, Irene!''
Wel jammer dat Bastiaan naderhand andere schoenen had aangetrokken, want zijn blinkers had ik graag op de gevoelige plaat vastgelegd. Next time, Bas!

FootlooseOlav.jpg   FootlooseRolf.jpg
Footloose met Olav                           Footloose met Rolf


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.